 Kayıtlı Kullanıcı Girişi |
|
|
Reklam |
|
Haberler |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
İKİ GÖZÜDE AÇIKTI -2 okunuyor. |
|
 |
Baþlýk |
: |
İKİ GÖZÜDE AÇIKTI -2 |
| Kategori |
: |
Hikaye |
| Ekleyen |
: |
Mustafa Arif Razgartlı |
| Eklenme Tarihi |
: |
21.05.2009 |
| Okunma Sayýsý |
: |
272 |
|
|
|
Yazý Ýçeriði |
Eniştemde evdeydi. Beni baştan evlerine sokmak istemediler ama ben hiç oralı olmadım zorlada olsa evlerine girmeyi başardım.”Bana kızımın nereye gittiğini söylemeden buradan gitmiyeceğim” dediğimde ,eniştem “bak kızım inanki bizde nereye tayin olduklarını bilmiyoruz bunu bilse bilse babası bilir eniyisimi sen git ona sor” dedi. Meğer bizim kız neden annesinin ölmeyip yaşadığını söylemedikleri için teyzesinede küsmüş onunlada konuşmuyormuş. O kızgınlıkla oradan çıktığım gibi doğru eski kocamın evine gittim.
Kapıyı karısı açtı,onu iterek içeri girdim; “kocan olacak o adam nerede “ dedim, içeriden “Sen ne utanmaz kadınsın be yıllarca yaptıkların yetmiyormuş gibi şimdide üstemi çıkıyorsun” diyerek fırladı ve bana tokat atmak için elini kaldırdığında eşi elini tutarak “Kendine gel bey,o senin eski karın,çocuğunun annesi ve bizim evde misafir,kendine gel yoksa karışmam” deyince adam durdu. “Gel kardeş,içeri gel” dedi kadın. İçeri girdim,ama yine eski kocamla ağız dalaşına başladık, “Siz insan gibi doğru dürüst konşamıyacakmısınız ,şimdi beni dinleyin,ne yapıldıysa yapıldı, kimdeyse kabahat kimde ikinizde nasıl yaptıysanız nasıl becerdiyseniz yıllar sonra bir kadının hayatını altüst ettiniz,yazıklar olsun size,sen kızına annesinin öldüğünü söylemek zorundamıydın hiç bu günleri düşünmedinmi bu kız duyarsa diye;sen hanım, bu zamana kadar bu kadar yıl geçmiş sen bir kere bile olsun kızını aramamış sormamışsın yıllar sonra kızının karşısına çıkıp, ben senin öldüğünü sandığın annenim diyorsun annelik bu kadar basitmi ” dedi. Kadın haklıydı,ne eski kocam neden ben söyliyecek söz bulamadık. “Hiç olmazsa hangi şehre gittiğini söyleyin” dediğimde eski kocamın karısı “İnan kardeş bizde bilmiyoruz,sen kızına ben senin annenim dedikten sonra biz neden ona annesinin yaşadığını söylemedik diye bizlede ipleri kopardı. Damadın buradaki işinden başka yere tayin olmadı işinden ayrılmış başka yerde başka iş bulmuş kimseyede nerede ne iş bulduğunu söylememiş.” “Eşyaları taşıyan arabayı biliyormusunuz” “Hayır başka yerden nakliye için bu yöreye gelen bir arabayı tutmuş yani senin anlıyacağın kimse kızımız ile damadımız ve torunumuzun nerede olduğunu bilmiyor artık.
Akşam evime döndüğümde tüm dünyam yıklımıştı. Bu zamana kadar iyi yaptığımı sandığım her şey domino taşlarının bir biri ardına yıkıldığı gibi yıkılıp gitmişti. Sanki artık okyanusun ortasında etrafımda bir sürü köpek balığı varken bir metre karelik bir tahta üstündeydim.
Bu arada eşimin kalp rahatsızlığı tekrar başladığında doktorlar kocama belli bir süre geçtiğinden tekrar kalpdeki damarlarının değiştirilmesi gerektiği aksi takdirde fazla bir ömrünün kalmadığını, ameliyatın çok riskli olduğunu kocamın ameliyat masasından kalkmasının çok düşük bir ihtimal olduğunu da söylediler.. Meğer kalp damarlarının değiştirilmesinden sonra normal olarak yedi ile on yıl sonra tekrar değiştirilmesi gerekebiliyormuş, buda bu durumda olanlar için son bir şansmış. İlk bay pas ameliyatında ayaklarından alınan damarlar takılmıştı,şimdi ise doktorunun söylediğine göre kollarındaki bazı damarlar alınacak takılacakmış. Kollardaki damarlar ayaklardaki damarlar gibi işlevi olmıyan damarlar değilmiş. Kolarından alınıp kalbe takılacak olan damarlardan sonra kolların hissizleşeceği çok şeyi hissetmeyip duymıyacağı hatta parmaklarının bile zaman zaman görevini yapamıyacağı,alınan damarlardan sonra ellerinin felçli bir durumda olabileceğini söylediler. Düşündük taşındık ne olursa olsun sen benim başımda ol o yeter bana dedim. Hatta benim bacaklarımdan damar alıp kocama takılmasını önerdiğimde doktorlar; kocanın vucudunun damarı red etme olasılığı çok fazla,olabilecek son şansıda böyle kaybetmek istemediklerini onun için tek çare kocanın ellerinden damarları alıp takmak dediler.
Hastaneden ameliyat için gün verdiler . Biz hazırlık yaparken bir gün çarşıdan eve döndüğümde kocamı yatakta cansız buldum,ameliyat olmayı bekliyemeden kalp krizinden ölmüştü. Sanki her şey üstüme üstüme gelimiye devam ediyordu.
Tüm bunlar olurken ben zaman zaman rabbime “ne olur allahım beni isyan eden kullarından eyleme” diye dua ediyordum.
Bu gün kocamın vefatının üstünden dört yıl geçti. O kadar arayıp sormama rağmen ne kızıma nede damadıma ulaşamdım. Bu hengame içinde rahatsızlandım muayenelerden sonra teşhis Kanser di,akciğer kanseri olmuştum. Yavaş yavaş vucudumu sarmıya başlamıştı. Kanserin en hızlı yayılanıymış. İlaç tedavisi, kemoterapi derken artık yaşama ümidimi kaybettiğimden tedaviyi önemsemiyordum. Yavaş yavaş hayatımın sona yaklaştığını hissediyordum. Bir gün sabaha karşı beni ambülansla hastaneye kaldırdılar. Doktorların konuşmalarından duyduğuma göre çok az ömrüm kalmış. Eski kocamla karısı da ziyaretime geldiler ama benim konuşacak halim yoktu. Başımda hastanede bana refak eden kişi ise benim kız kardeşimdi. Ağlıyarak hiçbir şeyin böyle olmasını istemediklerini söyliyerek benden hallallik istedi verdim.
Yağmurlu bir Kasım sabahında Salı günü saat 08,30 gibi kadın yattığı hastane odasında vefat etti. Son ana kadar kızını ve torununu sayıkladı,gözü pek görmesede hep kapıdaydı,her an “bak biz geldik anne,anneanne” demelerini bekledi.
Kadın öldükten sonra bir türlü iki gözünü kapatmayı başaramadılar. İki gözü açık bir halde kefenlediler. Cenazesi ikindi namazından sonra oturduğu mahallenin camiin den kaldırıldı.
Çok sıcak bir Temmuz ayı ortalarında mezarlığın kapısında duran araçtan bir erkekle bir kadın indi. Korkak adımlarla mezarlığa girdiklerinde doğruca mezarlık görevlilerinin bulunduğu binaya girdiler. Adam elindeki kağıdı görevliye uzattı “Biz bu mezarı arıyoruz acaba yardımcı olurmusunuz” dedi. Mezarlık görevlisi kağıda baktı,baktı “siz bunun nesi oluyorsunuz” dedi. “Yakınıyız” dedi adam. “Bu kadın öleli şu kadar zaman oldu kardeşinden başka pek ziyaretcisi olmaz olsaydı biz tanırdık, gelin göstereyim” dedi. Mezarlar arasından bir müddet yürüdüler görevli eliyle ilerideki bir toprak yığınını işaret ederek “İşte o garibin mezarı burası” dedi. Diğer adam” Niçin garip” dedin diye görevliye sordu; “Bak kardeşim duyduğumuza göre bu kadın ölürken tek yakını olan kızkardeşine,sakın benim mezarımı yaptırmayın sadece kim olduğumu belirten bir tahta dikin, o tahtanın üstündeki yazılar silinincede yeniden yazmayın” demiş. “Niçin böyle söylemiş !” diye sordu Adam. “Nedenini bizde bilmiyoruz ama söylentiye göre burada yatan kadının bir kızı varmış ,annesini görmemek için bu memleket den kocasıyla birlikte adres bırakmadan çekip gitmişler. Kadın çok aradığı halde bir türlü kızının izine rastlıyamamış. İşte bu kadın da son günlerinde, hayatda olan tek kızım bile gelip mezarımı ziyaret etmiyecek olduktan sonra mezarımın yapılması,başıma kim olduğumun yazılması neye yarar” demiş.
Adam ve kadın gösterilen mezarın başına geldiklerinde bir müddet hiç kimseden ses seda çıkmadı ve aniden kadın mezarın üstüne kapanarak hıçkırıklar içinde , “Ben seni affetmesini beceremedim,beni affet anne” diyebildi.
|
|
|
|
İKİ GÖZÜDE AÇIKTI -2 Yazýsýna Yapýlan Yorumlar |
|
Bu Yazýya Henüz Yorum Yapýlmamýþ Veya Makale Sahibi Tarafýndan Yorum Onayý Bekleniyor. |
|
|
|
İKİ GÖZÜDE AÇIKTI -2 Makalesine Sizde Yorum Yapmak Ýstermisiniz? |
|
|
|
Amatör Yazarlar, löşe yazarı olan Meliha DOĞU 'nun 2. kitabı, raflarda yerini aldı.
'İmkansız(!) Periler...' kitabından elde edilecek gelirle Artvinli kızlar okutulacak.
Elinizden bırakamayacaksınız!
Yazar Nezih Tavlaş'ın fotoğraf sanatçısı Ara Güler'in hayatını anlattığı''Foto Muhabiri'' adlı kitap yayımlandı.
