| Acılar,sıkıntılar bazen kucaklar insanı,içimizde ne kadar derin yaşatırsak,içimizden söküp atması o denli güç ve bizi yorucu olur.Yerine koyabileceğimiz şeyler bulamadığımız sürece mutsuzlukla yoğrulmuş olumsuzluklar yaşam şeklimizi oluşturmaya başlar,bunu farkına varmamız bazen neredeyse inanılmaz ama ne yazıktır ki körlük derecesinde olur.Dışarıdan gelen uyarılar bize dostça değil bilakis anlamsız yada umursanmadığımızı düşündürür,malasef içinden çıkılmaz bu durum,duygularımızla yaşamımızı sarıp sarsmaya başlarken,handikapla tek başımıza bu noktadan çıkabilmek yoruculuktan fazla olabildiğince yıpratıcı olur.Zaten acılarımız yada sıkıntılarımızla uğraşmak hayli güçken artık çok daha yorgun bitkin ve sinirli sağ duyumuzu tüketmiş,kendine yetemeyen bir birey haline getirir.... |
|