Kayıtlı Kullanıcı Girişi |
|
Reklam |
Haberler |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
glm okunuyor. |
|
 |
Baþlýk |
: |
glm |
| Kategori |
: |
Deneme |
| Ekleyen |
: |
aylabetulay |
| Eklenme Tarihi |
: |
24.03.2009 |
| Okunma Sayýsý |
: |
269 |
|
|
|
Yazý Ýçeriði |
Her şey ve hiçbir şey arasındaki ince çizgi hayat;
Hep kaybolduğunu sandığımız hayallerimiz, anılarımızla yaşarız ve yaşlanırız gibi geliyor bazen aklıma. Bu hayaller bir gökyüzünün herhangi bir renginde, bir ışıkta, bir çehrede, hoş bir melodide silinmiş sandığımız ve beynimizi buna alıştırdığımız halde bize inat ortaya çıkıyorlar. Aslında hafızamız bizden bağımsız yaşıyor gibi onun yolunda gidiyor ve kısa da olsa sürüklüyor bizi. Bir günde üç milyon film karesi çeken ve bunu o hafıza havuzuna kaydeden beyin ve buna hükmetmeye çalışan onu yönlendiren hafıza arasında kalakalıyor insan. Ve hafıza intikam almak ister gibi insanın aklında hep kötü anıları yaratmak için uğraşıyor. İyi hatıraları yüreğinle, kötü anıları hafızanla yaşatırsın. Her şey ve hiçbir şey ikilemide bu noktada ortaya çıkıyor beklide.
İnsan birlikte olduğu kişiye sen benim hiçbir şeyimsin diyemez, her an yanında olmak ona hükmetmek için onu kendi sınırları içinde tutup sevgiden çok tutsaklık sağlamak ve sadece sana vaat ettiklerimle yaşamana izin veriyorum diyerek kendi küçük bahçesine hapsetmek ister birlikte olduğu kişiyi. Ve kendisi onu elde etmiş ve her istediğini kabul ettirme hazzıyla uzaklaşır, uzaklaştırır sevdiği sandığı kişiyi. Bir insanın her şeyi olmasını istemek bencilliktir aslında. Her şeyden başlayan sürekli azalmaya mahkum kalıyor çünkü. Birbirlerinin her şeyi olmayı istemek iki kişilik bir hapse hanede ömür boyu tutuklu kalmaya yitiyor ve tıkanıp kalıyor sonunda ya da vazgeçişler başlıyor, hafızalarda kalan ve zaman zaman ortaya çıkan anılarla.
Bir insanın karşısındaki kişinin hiçbir şeyi olmasını isteyerek başlaması ve o birlikte ki tüm imkânsızlıkları düşlemesi artarak devam eden bir macerayı başlatıyor aslında. Her iki taraf bütünlerken kendini, geliştirirken düşüncelerini ve sahip olduklarına duyulan saygıyla hiçbir şeyden başlayıp devam eden birliktelik, sonunda sonsuz sevgiyi doğuruyor. Hiçbir şeyim de ki o vazgeçiş gibi görünen ama ortak kararla ortak bir paylaşım ve özgürlükle ve birlikte verilen sözlerle alınan kararlar inancı, saygıyı, özgür ama ‘’biz’’ olunan sevgiyi doğuruyor. Ben senin her şeyinim sözündeki açgözlülük, kendi varlığıyla sarıp dünyadan koparma yoktur çünkü bu hislerde. Ve bu sevgi sürekli artan coşku, karşılıklı anlayış ve birlikte kurulan düşlerle, asırlarca unutamayacak bir birlikteliği getiriyor. Ve hafızada değil yüreklerde kalıyor bu yürüyüş.
Hiçbir şey ve her şey arasında ki bu ince çizgi bir ilişkide de yine gösteriyor kendini…
|
|
|
 |
glm Yazýsýna Yapýlan Yorumlar |
|
Bu Yazýya Henüz Yorum Yapýlmamýþ Veya Makale Sahibi Tarafýndan Yorum Onayý Bekleniyor. |
|
|
 |
glm Makalesine Sizde Yorum Yapmak Ýstermisiniz? |
|
|
|