senden vazgeçmek kolaymı sevdiğim,seni yok saymak.
seninle yaşadığımız anlardaki zamançokluğunda,sözlerimizin,dokunuşlarımızın,beraberliğinde duygular yerini bulurken mutluluk saadetini unutmak mümkünmü?
farklı yerlerde,farklı mekanlarda bizi birleştiren duygularımız değilmi?
Gecelerin sessizliğinde,yıldızların aydınlığında yıldızımıza bakıp düşüncelerimizle sevgimizi anlattığımızı,yaşanmamış saymak kolaymı?
ben senim,sense ben sözlerimizle,bir bütünü ayırmaya gücümüz yetermi?
seni seviyorum demek sevgimi anlatırmı?
yalnızım diyebilirmiyim,sen bendeyken
dalar bakışlarım,dalar nefesini özlerim,sonsuz sevgi yoğunluğumda gülümser yüreğim,kim yüreğimi durdurabilir sevdiğim?
binaların arasında yeşilin ferahlığını hissederim,gözlerini hatırlayarak kim unutturabilir gözlerini sevdiğim.
yağmurda yürüyüşlerimde,ıslanırken sendeki ben kim silebilir ıslaklığımı sevdiğim.
güneş verebilirmi senin bana verdiğin sıcaklığı,kim soğuta bilir sevgimi sevdiğim.
gözlerimi kapatırım,yıldızlar gökyüzünde yalnızlığa dans ederken,seni düşünürüm uykularımda,kim kabusa çevirebilirki mutluluğumu,kim sevdiğim.
gecenin bir vaktine uyanışlarım,susuzluğumun giderilmesini hani çeşmeden akan su giderebilir,avuçlarından içtiğim suyun tadını kim verebilir.
sabahın ilk ışıklarında,kuşların seslerini dinlememi,kuşlardan özlemimi göndermemi kim engelleyebilir sevdiğim.
kalabalık içinde gülen yüzümün,mutluluğunun sahibini kim bilebilir,
senden vageçmek mi,olabilirdi.
aşk saadetini tatdırmasaydın.
sahipsiz ellerimi tutmasaydın.
kilit vurduğum yüreğimi açmasaydın.
kimliğimi vermeseydin,bu mümkündü sevdiğim.
senden vazgeçmek mi,sen ben olmuşken, bunu isteme benden.
ay.. |
|