 Kayıtlı Kullanıcı Girişi |
|
|
Reklam |
|
Haberler |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
JANIN AKŞAM EVE DÖNÜŞÜ okunuyor. |
|
 |
Baþlýk |
: |
JANIN AKŞAM EVE DÖNÜŞÜ |
| Kategori |
: |
Şiir |
| Ekleyen |
: |
gelawej |
| Eklenme Tarihi |
: |
03.03.2009 |
| Okunma Sayýsý |
: |
329 |
|
|
|
Yazý Ýçeriði |
Jan ağır adımlarla yaklaştı otobüs durağına.Uygun bir yer bulup durakta bekleyen insanların arasından sıyrılarak yola yakın bir yere geldi ve durdu.Sonuna gelen sigarasından bir ciğerlerini dolduran bir nefes daha alarak sigarasını artistik bir hareketle işaret ve başparmağını kullanark fırlattı.Ağzından ağır ağır dumanları salarken başını gökyüzüne kaldırdı.Sabahtan beri kara bulutlar güneşi kapatıp insanlara yağmurun haberini vermesine rağmen bir damla dahi su damlacağı düşmemişti yere.Ha yağdı ha yağacak derken beklenen yağmur Janın yüreğine beklemenin verdiği keskin bir gerilim yüklenmişti.Ay gökyüzünde buzlubir camın arkasına saklanmışçasına puslu ve dağınık yarım bir elma gibi duruyordu.Tek bir yıldız olsun görünmüyoru.Solunda duran uzun siyah pardüsülü elinde çanta olan bir adama takıldı gözü.Baştan aşağı süzdü.Ne çok sevilecek nede nefret edilecek bir tipi yok diye geçirdi içinden.Kafasını sağtarafında duran genç kıza çevirdi hemen hemen yaşıtıydı.Şiir yaılacak derecede büyük bir aşk uyandıramaz insanın yüreğinde diye düşündü.Hatta aklımı başımdan alacak bir öpücük dahi veremez.
Yoldan hızla geçen arabaların arasından bir minibüs yavaşlayarak durağa yanaştı.Muavin kapıdan aşağı atlayarak anşılmaz kelimelerle yolculara bakarak birşeyler söyledi en sonunda anlaşılır bir dille boş araba dedi.Oysa araba hınca hınç doluydu.Jan muavine bakarak bir tebessüm attı.Araba onun gideceği yere gitmiyordu.Siyah pardüsülü adam arabaya doğru yanaştır.Muavin ince bir hareketle adama yol verdi.Kısa bir itiş kakışın ardından siyah pardüsülü adam bir yere ilişti ve otobüs durakktan ayrıldı.
Jan bugün yataktan geç kalkmıştı ve sağa sola koşuşturmaktan akşamın nasıl olduğunu anlamamıştı.Gün içinde bir çok yere gitmiş bir çok insanla görüşmüştü fakat düşününce sanki hiç bir şey yapmamış gibi hisseiyordu.Aklında bir tek sabak okuduğu şiirin ''Şayet mahşerde göremeyeciğimi bilsem dilberi/Cenneti ne yapayım başıma yağdırın külleri'' dizeleri kazınmıştı.Sabahtan beri tekrarlayıp duruyordu.İnsanın iki ayağı üzerine kalktığı andan itibaren aşık oluyor.Hatta şiirin annesinin aşk olduğunu söylemekte abartı olmaz.Bilinen ilk şiirde bir aşk şiiri nede olsa.Bunları düşünürken bir anda aklına nereden geldiğini hatırlamadığı''Sen senin olan şeyi seversin ben ise yalnız seni seni severim'' sözleri geldi.Bir kaç kez tekrarladı.Berfine mesaj çekmeyi düşündü bu sözü sonra berfin bencil bir insan değilki diye düşüdü vazgeçti bu sırada beklediği otobüsün uzaktan yaklaşmakta olduğunu gördü.Otobüs durakğa yanaştı durdu.Jan bir iki adım atarak otobüse atik bir hareketle sıçradı sol tarafındaki boş koltuğa oturdu cebinden daha önceden hazırlamış olduğu bozuk parayı çıkarıp şoföre uzattıktan sonra arkasına yaslandı.Oturduğu yerden otobüsteki tüm insanları görebiliyordu.Otobüsteki insanların aynı gezegende yaşamaları dışında bir birlerine benze yanlarının olmadığını düşündü.Otobüsünün her yerine ağır bir parfüm kokusu yayılmıştı.Büyük olasılıkla arka koltukta oturan genç kızdan geliyordu.Her sabah yollara dökülüp akşam olunca aynı yoldan geri geliyorlar.Onlarca yüzlerce binlerce kez aynı yoldan git gel.Fakat insanlar gülmüyorlar.Kimisi başını otobüs camına dayamış dışarıyı seyrediyor.Kimisi dimdik ileri bakııyor.Kimisi ceptelefoundan birilerine mesaj çekiyor.Kimileri şişşko kimileri zayıf.İhtiyar genç.Dağınık zaçlılar kafalarını jöle kutularına batıranlar.Hepsi mutsuz.Her gün aynı yolu gidip gelmekten bıkkın.Onlara sunulan yaşamdan zerre kadar zavk almayan haz dan değil mecburiyetten yaşanılan yaşamlar.Gece saatlerce karşı cinsin etinde aranan mutluluk.Hayır sadece bir boşalma.Dayak yemek gibi.Ağız dolusu küfretmek gibi.JAn ineceği durağa yaklaşmıştı.Müsait bir yerde diyerek ayağa kalktı.Otobüs durdu jan aynı atiklikle kaldırıma sıçradı ellerini yeşil parkasının cebine koyarak evin yolunu tuutu o çok sevdiği dizeleri okuyarak ''İnsanlar ah benim insanlarım yalanla besliyorlar sizi halbuki açsınız etle ekmekle beslenmeğe muhtaçsınız.insanlar ah benim insanlarım'' |
|
|
|
JANIN AKŞAM EVE DÖNÜŞÜ Yazýsýna Yapýlan Yorumlar |
|
Bu Yazýya Henüz Yorum Yapýlmamýþ Veya Makale Sahibi Tarafýndan Yorum Onayý Bekleniyor. |
|
|
|
JANIN AKŞAM EVE DÖNÜŞÜ Makalesine Sizde Yorum Yapmak Ýstermisiniz? |
|
|
|
Amatör Yazarlar, löşe yazarı olan Meliha DOĞU 'nun 2. kitabı, raflarda yerini aldı.
'İmkansız(!) Periler...' kitabından elde edilecek gelirle Artvinli kızlar okutulacak.
Elinizden bırakamayacaksınız!
Yazar Nezih Tavlaş'ın fotoğraf sanatçısı Ara Güler'in hayatını anlattığı''Foto Muhabiri'' adlı kitap yayımlandı.
