Kayıtlı Kullanıcı Girişi |
|
Reklam |
Haberler |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
OVALIYORUM VE ÖĞRENİYORUM okunuyor. |
|
 |
Baþlýk |
: |
OVALIYORUM VE ÖĞRENİYORUM |
| Kategori |
: |
Deneme |
| Ekleyen |
: |
derin |
| Eklenme Tarihi |
: |
28.02.2009 |
| Okunma Sayýsý |
: |
428 |
|
|
|
Yazý Ýçeriði |
| Sanki dün gibi çocukluğum. Yastığımda iç hesaplaşmalarım. Yorgunlukdan solmuş yüzüme bakıp, zayıfladınmı ne ? Diyenlerin yalan iltifatlarına inanmak isteyen saflığıma , tutunarak gerçek olmayan tebessümüme, mutsuzluğuma rağmen ben bile mutlu olduğuma inanadım. Oysa aynada selamlaşdığım kişi ne kadarda yabancıydı ve yaşlıydı daha dün gülümsediğim ve bir an önce büyümeyi dilediğim kendime. Sanmayın ki keşke çocuk kalsaydım diye sızla nacağım.Yo yo!.. Çocukluğumu unutmadım, aynı tecrübeler tekrar edecekse ne gerek. Büyü mek değil şikayet ettiğim. Bir bir uğurlamak sevdiklerimi ve bu kesinlikle kormak değil ölümden, sağdece yavaş yavaş büyükler sırasına gelmek ve her tıkandığımda suçu yükleyebi leceğim ve yüzüne çemkirebileceğim yani kısacası eteklerine saklanabileceğim büyükler kata gorisini pek sevmedim. Fark ettim ki artık gelecek hayallerim kendimden çok ardım sıra koşanlar için. İşin dahada acı kısmı daha 35 yaşında olmam. Tanıdığım hekes yaşlanmakdan bahsedip durdu. Kaçırdıkları şey bu kadar erken olabileceği ihtimaliydi. Çocukluğumda bayramlar hep köyde geçerdi. İzmir*de bayram nasıl merak eder, sözümün geçeceği yaşa gelip bir bayram da olsun, arkadaşlarımla olmayı hayal ederdim. Oysa şimdi nasıl imkan yaratsamda köyde olabilsem diyorum. Bu kadar kendine tezatlık veriyorsa büyü mek insanın, büyümek kötü birşey yada birkez daha ispat ediyorum ki doğruluğuna kendimden eminim insan denen yaratılmış tatminsiz. Hayır, ben büyüdüğüm için pişman değilim. Ben büyürken bana bırakılmış kısır döngüdeki yaşamı aynen devam ettirdiğim için pişmanım. Değişmekten korkarak değiştim ve kaybettiğim onca yıllarımdan pişmanım.Özlediğim tek şey kaçırdığım değişebilme imkanlarım. Öyle ise deişeyim deil mi? Dostlarım. Tabiki hayır. Bunuda denedim ve gördüm ki bunca yıllarda edindiklerimi kaybetmem gerekiyor. Öyleyse gelişmeliyim ve bakdığımda ardımda kalanlara, pişmanlıkla deil, gururla özlem duymak istiyorum. Artık hayata perde arkasından bakmak yok. Düştüğüm yerden büyüyerek kalkıyorum herdefa sında. Her nekadar olsada acıyan yanlarım, ovalıyorum ve öğreniyorum acısına katlanmaya. |
|
|
 |
OVALIYORUM VE ÖĞRENİYORUM Yazýsýna Yapýlan Yorumlar |
|
Bu Yazýya Henüz Yorum Yapýlmamýþ Veya Makale Sahibi Tarafýndan Yorum Onayý Bekleniyor. |
|
|
 |
OVALIYORUM VE ÖĞRENİYORUM Makalesine Sizde Yorum Yapmak Ýstermisiniz? |
|
|
|