Kayıtlı Kullanıcı Girişi |
|
Reklam |
Haberler |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
Gecebin Gizemi okunuyor. |
|
 |
Baþlýk |
: |
Gecebin Gizemi |
| Kategori |
: |
Genel |
| Ekleyen |
: |
paske |
| Eklenme Tarihi |
: |
26.02.2009 |
| Okunma Sayýsý |
: |
387 |
|
|
|
Yazý Ýçeriði |
Gecenin Gizemi
Gecenin bir vakti her zamanki uykusuz gecelerimden sadece bir tanesi, Ay karanlığa inat edercesine sırıtır gibi duruyordu. Ödünç aldığı ışığı çevresindekilere en iyi şekilde aydınlık saçmak için kullanıyordu. Her zamanki en sevdiğim köşe olan pencere tarafındaki köşeme kurulmuş sessiz, sakin gizemli geceyi seyre koyulmuştum. Son zamanlardaki en büyük eğlencem bu olmuştu.gece bana hep çok gizemli içinde birçok sır barındıran büyük bir karadelik gibi görünmüştür. Fokurdayan suyun sesiyle düşüncelerimden sıyrılıp kendime bir demli çay hazırlamak için ağır adımlarla eski küçük ama şirin mutfağıma doğru yol almaya başladım…
Konforlu köşeme kendime bir kıyak daha yapmış olarak elimde bir fincan çayla döndüm..Dışarıya baktığımda evimden 5- 6 metre ötedeki çöp yığınının yanında duran hareket eden bir varlık çekti dikkatimi..ben çay almaya gitmişken gelmiş olmalıydı. 12- 13 yaşlarında küçük bir çocuktu bu. Kendisini kimsenin izlemedeğinden emin olmak istercesine çevresini kolaçan ediyordu küçücük gözleriyle. Bundan emin olmuş olacak ki çöpleri karıştırmaya başladı… aradığını bulamamış olacak ki eline gelen her şeyi büyük bir öfkeyle yere çarpıyordu, sonra bir poşettin ağzını açtı içinden çıkan ekmek parçasını minnacık elleriyle tutarak ısırmaya başladı. İçim bir tuhaf olmuştu, çocuğu çağırıp karnını doyurmasını söylemeyi düşündüm. Fakat ürkebilir kaçar korkusuyla bu düşünceyi çabucak savdım kafamden. Aşağıya inip kendim getirmeye karar verdim onu, tam yerimden kalkıp hareket etmek üzereydim ki uzaktan hızla bir aracın çocuktan tarafa geldiğini gördüm. Daha sonra bunun devriye gezen bir polis arabası olduğunu anlamam uzun sürmedi. Arabadan inen iki polis memuru çocuğu hiç söz hakkı tanımadan dinlemeden onun hırsız olduğu hükmüne vardılar ve bu hükmü minnacık vücuda inen jop darbeleri izledi. Polisler çocuğun yalnız olmadığını ondan diğer çete arkadaşlarının nerde olduğunu öğrenmeye çalışıyorlardı..çocuk ise babasının ekmek almak için verdiği bütün parayı harcadığı için eve dönemediğini aç olduğu içinde çöpleri karıştırıp ekmek aradığını söylemeye çalışıyordu nafile çabayla.. pencereden sarkan birkaç meraklı göz polisi rahatsız etmiş olacak ki polislerden biri çocuğun kolundan tutup onu arka koltuğa oturturken diğeri ise bir an önce buradan uzaklaşmak istercesine gaza basarak bulunduğumuz konumdan hızla uzaklaştı..
Bu manzaradan geriye ise devriye arabasının arka koltuğundan hüzünlü gözlerle dışarı bakan çocuğun ben bir şey yapmadım, sadece açım dercesine bakan hüzünlü gözleri ve bu hüzünlü gözlerin bana geçirteceği bir sürü uykusuz gece ve koltuğuna mıhlamış olan niçin bir şey yapmadım sorularıyla boğuşan bir ben kaldı…
|
|
|
 |
Gecebin Gizemi Yazýsýna Yapýlan Yorumlar |
|
Bu Yazýya Henüz Yorum Yapýlmamýþ Veya Makale Sahibi Tarafýndan Yorum Onayý Bekleniyor. |
|
|
 |
Gecebin Gizemi Makalesine Sizde Yorum Yapmak Ýstermisiniz? |
|
|
|