 Kayıtlı Kullanıcı Girişi |
|
|
Reklam |
|
Haberler |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
Eğitimde Sevgi ve Bayburt okunuyor. |
|
 |
Baþlýk |
: |
Eğitimde Sevgi ve Bayburt |
| Kategori |
: |
Makale |
| Ekleyen |
: |
mehmet |
| Eklenme Tarihi |
: |
11.02.2009 |
| Okunma Sayýsý |
: |
732 |
|
|
|
Yazý Ýçeriði |
EĞİTİM DE SEVGİ VE BAYBURT
Mehmet Kütükçü
Ulviye Fenmen İlköğretim
Okulu Müdürü
“En mühim ve feyizli vazifemiz maarif işleridir. Bu işlerde mutlaka muzaffer olmamız lazımdır” K. ATATÜRK
Eğitim, milletin, toplumun ve bireylerin hayatında öğretime dayalı olarak gelişen değişiklerdir. Bu değişikliklerin milletin yaranına olması eğitim sisteminin en önemli hedeflerinden biridir.Türkiye de eğitim sisteminin esas amacı;Türk milletini modern dünyanın yapıcı, yaratıcı ve seçkin üyelerinden biri haline getirmektir.
Eğitimde izlenecek yol, ulaşılacak hedef sevgidir. Eğer eğitimde başarıya ulaşmak istiyorsak eğitimde rol alan yönetici, öğretmen, veli ve tüm ilgililer sevgi unsurunu yakalamalı, bugün için değil gelecek için yaşıyorsak her zaman geleceğimiz olmasıyla öğündüğümüz yeni neslin yetişmesinde sevgiyi sözle değil uygulamayla yaşatmalıyız. Sevgi yaşamın kaynağıdır. bitkiler bile ilgi sevgiyle yeşerir, gürleşir. Sevgisiz, isteksiz ve arzusuz öğretim ve eğitim olmaz.İyi bir öğretim öğrenmeye karşı isteklilik uyandıran etkinliktir. Özellikle eğitimciler sevgiyi yalın bir kelime olarak görmemelidir. Sevgi gözdeki parıltı, yüzdeki gülücük, kısaca yürek sıcaklığıdır. Ancak eğitim terazisinde sevgi daima saygıyla dengelenmeli ve desteklenmelidir. Tek yönlü sevgi sonsuz arzu ve bencilliği doğurur.
Yirmi yedi yıllık meslek hayatımda batıdan doğuya güneye az fakat farklı yörelerde görev yaptım. Özellikle Ankara da görev yaptığım sürede olgun bir yaşa da ulaşmanın sonunda sanıyorum. Daha olumlu düşünmeye her yaklaşımda sevgiyi ön plana çıkarmaya özen gösterir oldum. Sürekli kendinden bir şeyler veren kişi olarak Ankara da sandalyenin bir bacağının, saygı bacağının eksikliğini hissettim.
Yazımın başında Bayburt!u zikretmekteki kastım işte bu eksik bacak saygı ile ilgiliydi.Meslek hayatımın en heyecanlı ve gurur verici dönemini Bayburt Lisesi müdürüyken yaşadım.Bana bu gururu yaşatan Bayburt’u ve Bayburtluyu tanıma fırsatı veren sayın kemal Harputlu ve rahmetli Ahmet Akmeşe beyefendilere şükranlarımı arz ediyorum .Bayburt Lisesinin taş duvarları gerçek saygı ve sevgiyle yoğrulmuştur.Görev süremce hiçbir öğrencimin odamdan arkasını dönerek çıktığını görmedim.Bu ne büyük duygu,insanların size gösterdiği saygıdan hem mutlu oluyorsunuz hem de acaba bu saygıyı hak ettim mi? Ya da hak etmek için neler yapmalıyım diye düşünüyorsunuz. Sekiz on yaşlarındaydım. Memleketim Şebinkarahisar da İhsan Özaraç isminde muhterem bir zat vardı. Oldukça yaşlı olmasına rağmen karşısına çıkan büyük yaşlı ister küçük olsun yakasını düğmeler sağ elini kalbine doğru götürür, sizin selamınızı beklemeden sizi selamlardı. İşte Türk insanını en büyük hasletlerinden biridir, almadan vermeyi bilmek. Unutmayalım ki, toplumlar ancak kendi öz kültürleriyle, örf adetleriyle yaşarlar ve ayakta kalırlar.
Bayburt Lisesinden bu duygularla nesiller boyu öğrenciler yetişmiş sevgiye saygıya cevap vermesini bilen öğrenciler. Ne mutlu onları yetiştirenlere, ne mutlu yalnız görev yaptıkları sürede değil tüm hayatlarını öğretmenliğe vakfetmiş Cemal Yetişenlere,A.kemal Palırdarlara,Ekrem Kocatürklere. Öğretmenliği yüreklerinde yaşatanlara selam olsun. Türk toplumunun sizlere ve sizin gibi yaşayanlara her zamankinden fazla ihtiyacı var. Öğretmenliği sefa mesleği olarak değil cefa mesleği olarak kabul edenler unutulmaz, zihinlerde kalın izler bırakırlar. Bayburt ta mesleklerinin zirvesinde çok değerli öğretmenler tanıdım. Fakat neden kaynak mı kurudu yoksa ihtiyaç mı kalmadı bu eğitim erozyonu neden? Bayburt’un kaç okulunda Bayburtlu öğretmenler çoğunlukta, çok eskiye gitmeyelim. On on beş yıl önce Bayburt caddelerinde saçlarına aklar düşmüş değerli eğitimcilere rastlıyor ve onları selamlama şerefine eriyorduk. Eğitimde devamlılık esastır. Sık sık öğretmen değiştiren öğrenciden ne bekleyebiliriz?
Milletini, ülkesini seven milli ve manevi değerlere bağlı nesiller istiyorsak, has evlatlarımızdan has öğretmenler yetiştirmeliyiz. Bizler geçmişimizden çok şeyler öğrendik gelecek de bizden iyi ve güzel şeyler öğrenmelidir. Güzel ülkemiz, Ali Osman Akbulut gibi öğrencisiyle köylüsüyle sırtında kum çakıl taşıyarak köyüne okul yapan, bir çok öğrenci değil öğretmen yetiştiren Öğretmenlere muhtaçtır. Öğretmenim ve kayınpederim rahmetli Adnan Yıldırım sınıfını boş bırakmamak için yaş haddini üç ay geçirerek emekli olmuştu. Görevini gereği gibi yapan bu değerlerin yaşayanlarına uzun ve sağlıklı ömür ebediyete intikal edenlere de Allah’tan rahmet dişliyorum.
Unutmayalım ki, Aziz milletimizin bağrından çok kıymetler yetişecek, başarımız daim, geleceğimiz aydınlık Türkiye Cumhuriyetinin ilkeleri dimdik ayakta kalacaktır.
Mehmet KÜTÜKÇÜ
|
|
|
|
Eğitimde Sevgi ve Bayburt Yazýsýna Yapýlan Yorumlar |
|
Bu Yazýya Henüz Yorum Yapýlmamýþ Veya Makale Sahibi Tarafýndan Yorum Onayý Bekleniyor. |
|
|
|
Eğitimde Sevgi ve Bayburt Makalesine Sizde Yorum Yapmak Ýstermisiniz? |
|
|
|
Amatör Yazarlar, löşe yazarı olan Meliha DOĞU 'nun 2. kitabı, raflarda yerini aldı.
'İmkansız(!) Periler...' kitabından elde edilecek gelirle Artvinli kızlar okutulacak.
Elinizden bırakamayacaksınız!
Yazar Nezih Tavlaş'ın fotoğraf sanatçısı Ara Güler'in hayatını anlattığı''Foto Muhabiri'' adlı kitap yayımlandı.
