 Kayıtlı Kullanıcı Girişi |
|
|
Reklam |
|
Haberler |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
Balıkçı Ve Albatros okunuyor. |
|
 |
Baþlýk |
: |
Balıkçı Ve Albatros |
| Kategori |
: |
Deneme |
| Ekleyen |
: |
Azarmghyl |
| Eklenme Tarihi |
: |
19.01.2009 |
| Okunma Sayýsý |
: |
395 |
|
|
|
Yazý Ýçeriði |
Ilık bir gece...Balıkçı teknesi ağlarını denizin şefkatli kollarına bırakmış,esen rüzgar ve dalgaların ipeksi dokunuşlarıyla hafif hafif sallanıyor...Tayfalar koca günün yorgunluğuyla kamaralarına çekilmiş...Gecenin karanlığında yalnızca kaptan köşkünün ışığı var...Ve hafif bir müzik semaya yükseliyor gecenin içinde...İçeride yılların ağırlığını taşımaya çalışan ahşap bir masa,üzerinde balıkçının herzamanki içki şişesi ve masanın karşısında gece çöktüğünde hemen hemen tüm vaktini geçirdiği ahşap iskemlesinde balıkçı...Henüz otuzlu yaşlarında olmasına rağmen hayatın zorlukları yüzünden çoktan çizgiler derinleşmiş yüzünde...Gözlerinde yüzlerce yıllık bir hüzün...Masanın üzerinde duran sigarasına uzanıyor eli usul usul,bir sevgiliye dokunurmuşçasına ve yavaşça dudaklarına götürüp yakıyor o çok sevdiği çakmağıyla...Anlık bir aydınlık...Derince bir nefes alıyor sigarasından ve tüm hüznünü bedeninden,ruhundan söküp atarcasına dumanla üflüyor havaya ağır ağır...Cebinden baba yadigarı köstekli saatini çıkarıyor ve söylene söylene eski yerine koyuyor..."Bazı geceler hiç geçmiyor"...Bir yudum daha alıyor içkisinden ve eliyle masanın üzerini yokluyor yakabilecek bir sigara daha bulmak için...Ama yalnızca ahşap...Söylene söylene doğruluyor olduğu yerde ve ceketinin cebinden bir sigara almak için kapının yanındaki askıya yöneliyor alkolün etkisiyle sallanarak...Ceketin cebinden sigaralarını alıp arkasını dönmesiyle gözleri yuvalarından fırlayacakmışçasına açılıyor...Tam karşısında...Dümenin arkasına konmuş o ihtişamlı kanatlarını biraz da tehditkar bir şekilde yanlara açmış halde bir albatros...Artık bu lanet içkiyi bırakmalıyım diyor balıkçı ve gözlerini yumuyor karşısında duran hayalden kurtarmak için kendisini...Gözlerini aralıyor ama albatros hala karşısında...Daha sıkı yumuyor bu sefer sanki ne kadar sıkı yumarsa o kadar rahat kurtulacakmış gibi bu hayalden...Bu sefer yumduğu gözlerini duyduğu sesle birlikte açıyor...Konuşan albatros..."Oyununu böldüğüm için üzgünüm ama gel ve otur şu iskemleye" diye söyleniyor tok sesiyle..."Seninle konuşacaklarım var."..
Balıkçı içinde bulunduğu durumu açıklayamamaktan muzdarip büyülenmişcesine yavaşça iskemlesine oturdu..."Sen nasıl oluyor da konuşabiliyorsun?"diyebildi sadece...Albatros,balıkçının şaşkınlığından yarı keyif alarak ve yarı sinirli halde"Yeryüzünde en mükemmel şeyleri yalnızca insanoğlunun yapabileceğini düşünen bencil insan tabiatı"diye söylendi kanatlarını kapatırken...Balıkçı bir an lanetlendiğini düşündü,kısacık bir zaman diliminde aklına büyüklerinden dinlediği deniz perileri geldi bir an;denizcileri büyüleyen hatta onların ruhlarını alıp cehenneme götürdüğü söylenen yaratıklar...Ve "ölecek miyim?"dedi korkudan titreyen sesiyle...Albatros öfkeli bir kahkaha patlattı"hah bu dönüştüğünüz lanet halinizle hepiniz çok yakında öleceksiniz zaten"dedi...""Ama ne acı ki kendinizi yoketmeden önce tüm gezegeni yokediyorsunuz!" Balıkçı gerilen sinirleri ve içini kaplayan korkuyla haykırdı:"Ben yalnızca ailesinin karnını doyurmaya çalışan basit bir balıkçıyım gezegeni nasıl yokederim!?Albatros balıkçının bu lafını duyunca sinirle kanatlarını çırptı ve söylendi:"Gezegeni kendi malları olarak gören modern çağın firavunlarına hiçbirşey demeyerek!"diye cevapladı balıkçının sorusunu...Balıkçı içkisinden büyükçe bir fırt aldı ve konuştu:"Ben hayatım boyunca kimseye zarar vermedim...Kimseye bir kötülüğüm dokunmadı...Yaşayabileceğim kadarını kazanmak için çalışıp durdum"dedi albatrosa sert bakışlar fırlatarak..."Benim ne suçum var?"
"Koca koca makinelerinizle altını üstüne getirdiğiniz denizlerdeki canlıların suçu neydi peki?"diye söylendi albatros...""Sizler "insan" olmanın aslında ne demek olduğunu unuttunuz...Ve bu hem sizin hem de yeryüzünün sonunu hazırlıyor!"
Balıkçı yine söze girdi:"Lanet olsun ben ne yapabilirm!" "Sen ve diğerleri "insan" olmayı öğreneceksiniz yoksa hem kendinizi hem de bizi sona götürüyorsunuz!"
Eeeehhh diye söylendi balıkçı bir hışımla iskemleden kalkarak ve kapının oradaki ceketine doğru ilerlerken bir yandan da konuşmaya devam etti:"İnsan olmak insan olmak!Başka birşey söylediğin yok!Nedir bu insan olmak peki?Ceketinden bir sigara çıkarıp yakarken albatrosun sesi geldi kulaklarına:"Uzun zaman önce zihninizin ve ruhunuzun derinliklerine gömdüğünüz sese kulak vererek"dedi albatros...
Balıkçı arkasını döndüğünde tek başına olduğunu gördü...Gözleri kamaranın içinde albatrosu aradı ama tek başınaydı..."Ne rüyaydı ama..Alkolü azaltmamın vakti geldi de geçiyor" diye söylendi..Dışarıdan gelen düdük sesiyle irkildi ve daldığı düşüncelerden sıyrıldı...Gün doğuyordu ve ağları toplama vakitleri gelmişti..Dışarıda başka balıkçı tekneleri belirmiş ve birbirilerini selamlıyorlardı düdükleriyle...Yağmurluğunu giydi ve ağlardaki balıkları görmek,bir yandan da temiz ve serin havayı ciğerlerine çekip kendine gelmek için tayfanın yanına güverteye doğru indi...Tekneye varmak üzere olan bir ağda balıkların pırıltılarını gördü...Aklında hala albatrosun sesi vardı "insan olmak"...Tam o sırada biraz ilerisinde bir hareketlilik farketti gözucuyla ve o tarafa doğru çevirdi bakışlarını...Az ilerisine kocaman bir albatros konmuştu.Şaşkınlıkla onu seyretmeye başladı,acaba yine konuşacak mı diye...Ve ilk ağ tekneye çekildi.İrili ufaklı balıklar son bir gayretle yuvalarına denizin şefkatli kucağına dönmek için çırpınıp duruyorlardı güvertede.Balıkçı,bir hemen önünde duran balıklara bakıyordu bir az ierisindeki albatrosa.Eğildi ve irice bir balık yakaladı eliyle..Usul usul ilerledi albatrosa doğru her an korkup kaçar endişesiyle...Ama albatros yaklaşmakta olan balıkçıyı umursamaz tavırlarla konduğu yerden hiç hareket etmedi...Balıkçı albatrosa yaklaştı ve elindeki irice balığı albatrosa uzattı.Balıkçının bu cömert hareketi sayesinde kaptığı balıkla havalandı albatros gökyüzünde duran tek tük beyaz bulutlara doğru...Albatros gökyüzünde uzaklaşırken balıkçının yüzünde nedenini anlayamadığı bir gülümseme vardı ve tertemiz havayı ciğerlerine doldurduktan sonra kendi kendine söylendi albatrosun arkasından bakarken "İnsan olmak"...Balıkçı içindeki büyük huzur ve neşe ile arkadaşlarına yardım etmek için arkasını dönerken,gökyüzünde bulutların arasından bir ses yayıldı sonsuzluğa albatrosun gagasından çıkan "iŞTE ŞİMDİ ÖĞRENİYORSUN!....
Not:Yazılarımı genellikle anlık zihinsel infilaklar eşliğinde kaleme aldığım için imla ve noktalamalara vakit ayıracak zamanım olmuyor..Şimdiden affınıza sığınıyorum...Benim için önemli olan yazının taşıdığı ruh.Günün birinde bir kitabın içerisinde bulunma gibi bir şansı olursa yazılarımın zaten redaktörler gereken işlemleri yerine getirecektir diye düşünüyorum ve o belirsiz vakte kadar yalnızca zihnimi kelimelerle yeryüzüne fırlatmaya devam ediyorum...Saygılar |
|
|
|
Balıkçı Ve Albatros Yazýsýna Yapýlan Yorumlar |
|
Bu Yazýya Henüz Yorum Yapýlmamýþ Veya Makale Sahibi Tarafýndan Yorum Onayý Bekleniyor. |
|
|
|
Balıkçı Ve Albatros Makalesine Sizde Yorum Yapmak Ýstermisiniz? |
|
|
|
Amatör Yazarlar, löşe yazarı olan Meliha DOĞU 'nun 2. kitabı, raflarda yerini aldı.
'İmkansız(!) Periler...' kitabından elde edilecek gelirle Artvinli kızlar okutulacak.
Elinizden bırakamayacaksınız!
Yazar Nezih Tavlaş'ın fotoğraf sanatçısı Ara Güler'in hayatını anlattığı''Foto Muhabiri'' adlı kitap yayımlandı.
