Kayıtlı Kullanıcı Girişi |
|
Reklam |
Haberler |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
Hazan okunuyor. |
|
 |
Baþlýk |
: |
Hazan |
| Kategori |
: |
Şiir |
| Ekleyen |
: |
Azarmghyl |
| Eklenme Tarihi |
: |
19.01.2009 |
| Okunma Sayýsý |
: |
242 |
|
|
|
Yazý Ýçeriði |
Hazan,sevdiğim şehir İstanbul'a bir başka geldi bu zaman...
Her şey daha bir yoğun sanki...Hani nasıl derler toprağı sıksam hüzün çıkacak...
Yürüyorum denize nazır belki de son kez...Belki son kez çekiyorum cigaramdan bir fırt boğaza karşı...Kim bilir...
Gözüm bir ağaca takılıyor...Duruyorum...Koca şehirde bir ben yalnızım..Bir de ağaç...
Rüzgar bi fırt alırken cigaramdan,ben elimde kalanları düşünüyorum...Yitirdiklerimin gölgesinde...
Gözüm hala ağaçta...
Yanıbaşımdan insanlar gelip geçiyor...Her birinde ayrı bir telaş...Kim bilir belki onlar da yeni bir yolculuğa hazırlanıyorlardır tıpkı benim gibi...
Elimde kalanları düşünüyorum yeniden...Cigaramdan bir nefes daha çekerken...
Sanırım elimde kala kala bu cigaranın izmariti kalmış bunca zaman sonra...Ki akabinde onu da bir fiskeyle denize uğurluyorum...Çevrecilere nispet edercesine...
Gözüm hala ağaçta...
Yüreğimdeki hüzün gözlerimde maddeleşirken likit bazda...Esen hazan rüzgarı sebebiyle yüzüm gözüm hüzün oluyor...
Gözüm hala ağaçta...
Sanırım beni en iyi o anlıyor...
Tüm bu yaşanılagelmişliklerin akabinde yüreğim yanıyor...Yüreğim hazan kırmızı...
Ben kelimelere vuruyorum bu hazanı...Ağaç yapraklarına...
Gözüm hala ağaçta...
Bir damla hüznümü daha gözlerimin uçurumundan atarken...Ağaç bir yaprağını bırakıyor rüzgara,göz yaşıma yoldaş misali...
Hazan İstanbula yakışıyor yakışmasına da...Bu hüzün benim bünyeme iki beden büyük gelir oldu...Artık üzerime hiç yakışmıyor...
Çayın demine müteakip çıkan cigara dumanlarını ve dumanın içerisinde yükselen hüznü söküp atmak geliyor içimden...
Gücüm yok....
Sonunda elimde kalan tek sadık sevgiliyi de ben terkediyorum...İstanbul'u ardımda bırakıyorum...Belirsiz bir zamana kadar...
.Ben giderken sevdiğime,İstanbuluma gelen yağmurlar belki de sevdiğimin,sevdiğinin ardından döktüğü göz yaşlarıdır...Kim bilir...
Bu hüzün mü içimi donduran...Yoksa hazan mı bilmiyorum...
Bildiğim en keskin gerçeklik buralardan uzaklara gideceğim...
Gidiyorum çocuk..
Belki yalnızca bir tabut gelecek benim ardımdan bilmiyorum...
Gitmem gerek ve gidiyorum....
Bu hazan bana göre değil çocuk...Gidiyorum...
Uzatsan elini ve gitme desen...Sarsan beni keşke...Ama keşkelerimin bile son kullanma tarihi doldu...
Gidiyorum çocuk....Ve çok üşüyorum...
Kim bilir belki de yalnızca ölüyorum....
Not:Yazılarımı genellikle anlık zihinsel infilaklar eşliğinde kaleme aldığım için imla ve noktalamalara vakit ayıracak zamanım olmuyor..Şimdiden affınıza sığınıyorum...Benim için önemli olan yazının taşıdığı ruh.Günün birinde bir kitabın içerisinde bulunma gibi bir şansı olursa yazılarımın zaten redaktörler gereken işlemleri yerine getirecektir diye düşünüyorum ve o belirsiz vakte kadar yalnızca zihnimi kelimelerle yeryüzüne fırlatmaya devam ediyorum...Saygılar |
|
|
 |
Hazan Yazýsýna Yapýlan Yorumlar |
|
Bu Yazýya Henüz Yorum Yapýlmamýþ Veya Makale Sahibi Tarafýndan Yorum Onayý Bekleniyor. |
|
|
 |
Hazan Makalesine Sizde Yorum Yapmak Ýstermisiniz? |
|
|
|