Yaşam sendeydi, sevgi sendin
İnsancıl duygular…
Dostluğum yüceliğine erişmek,
Seninleydi hep.
Ağlamak sensizlikle geldi
Terk etti neşe,
İnsanlara kalmadı zerre kadar
Güvenim,
Dönsen de bana tüm sevginle,
Sevgimle, kendimle bir hesaplaşma
Günü olacak,
Bu karanlık günlerim.
Senden uzakta seninleyim.
Perişansam, bir günün son ışıkları
Eksilirken penceremden,
Tüm güzellikler ve sevdalar perişansa benimle,
Hasretsem gülen bir yüzle, tatlı bir söze,
Bilki sen yoksun yanımda.
Uzakta kalmak zorunda bırakılmışsam senden eğer,
Gezdiğim beldeler güzelde ben ıssız bir köşedeysem,
Bir kuş konarsa gölgesinde oturduğum ağaca,
Hıçkırıklarımdan kaçtığına inan.
Uğultuları sararsa çevreyi şımal rüzgarının,
Bulutlar kuşatırsa aydınlık gök yüzünü,
Sensizliğin acısı içinde dolaşmaktayım yorgun,
Ve bedeninde bir el dolaşırsa hafifden eğer,
Resmini sarmakta olduğuma inan,
Bir çalı dibinde, ıssız bir sokakta ölmüş birinin.
Resimleri çıkarsa gazetelerde,
Sevdan enginlerinde boğulmuşumdur sensiz,
Kırışık bir resim bulunursa elinde,
Ölen benimdir, cansız seni kucaklıyarak.
Yaşarken senden uzakta bırakılmışsam zorbalıkla.
Yüreğimde sevdan dolu koyarlar musalla taşına,
Göçüp gidişimle unutur insanlar beni,
Gönlünde yaşatınca yaşam boyu,
Fark etmez gelme mezarım başına.
Aspawa |
|