Nereye gidiyorum ben?
Bazen bir şehirlerarası otobüste buluyorum kendimi
Nereye gittiğini bilmediğim…
Bazen ise bir yere oturmuş bir şekilde,
Ne düşündüğümü, ne istediğimi bilmediğim…
Yürüyorum ilerliyorum…
Bu yol nereye çıkacak umurumda bile değil!
Yollar karanlık,
Hayat gibi sanki…
Her yer karanlık
İlerliyorum…
Gidiyorum nereye gideceğimi bilmeden.
Tek istediğim ağlamak,
Yılların, elim den aldığı değerlerime ağlamak.
Giden sevenlerimin mabedine saklıyorum limanımı, ağlıyorum.
Biliyorum bir yerde saklı bir şeyler var.
Şimdi bir uçurum kenarından bakıyorum hayata
Bir ayağım boşta…
Her şey bir saniye gibi san ki,
Bir saniye yeterli hayallerime,
Bir saniyede sonsuzluk…
Duruyorum ve düşünüyorum
Ya hayat, ya mavi?
Karar veriyorum;
Hayat bir saniyeden ibaretse bende hayatı bir saniyeye sığdırırım hayatı diye.
Kalkıyorum soğuk, sert kayanın üzerinden…
Haykırıyorum avazım çıktığınca, tüm gücüm ile
“Ben buradayım hayat. İşte ben buradayım hadi al canımı!”
Ya da çek git yaşantımdan…
Ama unutma benden alabileceğin tek bir şeyim kaldı;
Sadece bedenim…
Değerlerim, yarınım, yalnızlığım asla!
Biliyorum artık.
Bir yerlerdeki saklımı…
Hissediyorum; yarınlarımda saklı geleceğim…
Bedenimde taşımıyorum canımı, kalbimi…
Yarınımı; yalnızlığıma bırakmışım,
Canımla yarınlarımda sır olanda kalmışım…
Hayat yürü git hayatımdan, sen istiyorsun diye yürümüyorum artık…
Sen istiyorsun diye yaşamıyorum…
Oyununda oynanacak bir rol değilim artık…
Seninle o oyununda seni oynayacak bir oyuncu oluyorum…
Hadi bak ben buradayım
Seni bekliyorum…
Ya seninle devam ederiz bu yola
Ya da sensiz sahnenin üstüne bir “son” logosuyla
Ya başlangıçlarım olursun ya da sonlarım…
Bu hayat senin değil…
Yarınlarımda sakladığım geleceğimi seviyorum…
Çık git yaşantımdan!
Rahat bırak beni…
Bırak beni yalnızlığımla,
Bırak maviye kurulmuş özlemimle,
Bırak beni!
Ben kurdum geleceğimi,
Sakladım değerlerimi…
Ya onları da yok et, yada; çek git…
Aspawa |
|