 Kayıtlı Kullanıcı Girişi |
|
|
Reklam |
|
Haberler |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
Güneşimdin Neden Battın okunuyor. |
|
 |
Baþlýk |
: |
Güneşimdin Neden Battın |
| Kategori |
: |
Deneme |
| Ekleyen |
: |
aspawa |
| Eklenme Tarihi |
: |
13.12.2008 |
| Okunma Sayýsý |
: |
586 |
|
|
|
Yazý Ýçeriði |
Ben beyaz bir güvercindim.Hayatın rüzgarlarına kanat çırpan.Mahsum yılların acımazsız karanlıklarında bir ışık umuduyla özgürlüğünü arayan.Bir fırtınayı sevdim beni ordan oraya fırlatan. Bir yağmur tanesini özledim.Bazen kanatlarımda derman koymayan bazen ise pat diye yere yapıştıran. Her tanesi bir mermi misali yaralayan, ruhumda kaybolan yılların mahkumiyetini yaşatan.Bir gecenin ayazında oturdum ince ve narin bir ağacın dalına.O bile isyan edercesine sallandı.Hızla fırladım.Sadece diledim ki sevdiğimi yaşayım.Kanat çırpayım, ıslanayım, rüzgarda mücadale vereyim ölümle yaşam arasında kör ebe oynuma devam edeyim.
Hayatla oynadığım bütün oyunlarımda ben ebeydim.Gözlerim hep benim bağlı kaldı.Ne önümü görebildim, nede birisine dokunabildim.Kimbilir belkide yenilgileri seviyordum,Zor olanları, acı yaşatanları.Bazen sadece düşündüm “Acaba ben psikopatmıydım”.Ne doktorlar çare buldu yarama nede veteriner çözüm oldu yorgun kanatlarıma.Herşeye rağmen benim adım özgürlük olsun dedim.Sadece hayatın inat,yılmaz,yıkılmaz,kaybolmaz,bırakmaz ve acımaz kollarında safca kanat çırpan.
Bir gece acılarla çırparken kanatlarımı yarınıma.Birden bir parıltı gördüm.İlk defa olsa gerekki minik gözlerimi kör etti.Parıltı öylesine derinden ve öylesine nettiki ne bakmaya doyabildim nede anlamaya yetebildim.Dedimki işte hayat orda.Karanlıklar içinde ordan oraya savrulurken bak yaşamın orda.Bu gün parıldayan yanın yarınlarına doğacak fırsatın olacak.Sadece git, hiç birşeyi, hiçbir kimeyi düşünmeden sadece ilerle dedim.
Bir umut ve heyecan sardı minik kalbimi.Her kanat çırpışlarım, bir mutluluğun habercisi misali dokunuyordu tenime.Umursamıyordum hiç birşeyi, ne ulaşamamayı, nede ona ulaştığımda nerde olacağımı.Tek istediğim yarınıma kanat çırpmaktı.Her günün sonunda kaybettim onu.Göz yaşlarım ile doldu yüreğim.Ufukta bir sevdiğim vardı biliyordum.Artık bir umut tanem, bir parıldayan yanım ve birde özgürlüğe gidişim vardı hissediyordum.Her günün sonunda yaksada canımı hayalin.Her düşünüşlerimde Tanrı’dan yanımda olmanı diledim.Bir umut kapısı açtı sanki hayat bana.Kalbimde bir bende daha yarattı.Seni yaşatabildiğim bir ben daha.Tek canı taşıyamazken bu yorgun kanatlarım.Birde seni kattı canıma cananım.Öyle hızla ilerlediki hayat.Sen umut oldun, yarın oldun, parıldayan gecelerime sen dermanım oldun.Bir özgürlüktü kanat çırpışımın adı sana şimdi tutsak oldum.
Sen hep uzakta kaldın.Canımı yaktın, içimi acıttın ne kadar sana gelirsem o kadar benden kaçtın.Bir sevmene bin defa ölmeye razıydım.Ama bin ölümüme bir sevdanı sokamadın.Sevdaları özgürlük tadında yaşadım.Sen Gecelerimde parıldayan yanımdın.Düşündüm bir adın olsun istedim.Bir tanımın olsun ve hep o sonsuz kalsın dedim.Düşündüm!Ne bir ad bulabildim nede bir tanım yapabildim.Bazen dedim; prensesim.Durakladım ama sen öylesine bir terim olmamalıydın.Bazen hayal ettim.Sen benim en zor anlarımda doğan bir çiçektin.Tıpkı karların arasından zor bir umutla çıkan kardelen gibi.Sana kardelenim demek istedim.Ama sen öylesine soğuk değildin.Her gecemde gündüzüm,her gündüzlerimde yarınım, gözümü açtığımda varlığım kapattığımda ruyalarım sen benim amacım,canım,karımdın.
Birden can kalmadı kanatlarımda o batış vaktindeydi sanırım.Hızla yere düştüm.Km.lerce yol giden bu kanatlar göçebe hayatına alışkın değildi belkide.Gözlerimi açtığımda soğuktan titreyen bedenim vardı.Buz kesmişti ayaklarım.Kanatlarımı açmak istedim ama yapamadım.Özgürlük oyununun son perdesini oynayan bir artist misali kıvranıyordum.Bekledim seni dönmeni, gelmelerini.Her gidişinin ardından beklediğim gibi.
Ne gelmelerini gördüm karanlıklarda.Nede döneceğini bilmeyi bu soğuk yalnızlığımda.Birden bir ses duydum.Güneş artık doğmayacakmış.Kışı yaşayacak artık onu aramayacakmışız diye.Evet haklılardı sen benim güneşimdin.Ve bu batışın son batışımdın.
Şimdi seni yok olan bir bedenin çürümüş tanelerinde beklemeye devam eden, bir ceset misali karıncaların parçalamak için çabaladığı, çaresiz bir karanlığım artık... |
|
|
|
Güneşimdin Neden Battın Yazýsýna Yapýlan Yorumlar |
|
Bu Yazýya Henüz Yorum Yapýlmamýþ Veya Makale Sahibi Tarafýndan Yorum Onayý Bekleniyor. |
|
|
|
Güneşimdin Neden Battın Makalesine Sizde Yorum Yapmak Ýstermisiniz? |
|
|
|
Amatör Yazarlar, löşe yazarı olan Meliha DOĞU 'nun 2. kitabı, raflarda yerini aldı.
'İmkansız(!) Periler...' kitabından elde edilecek gelirle Artvinli kızlar okutulacak.
Elinizden bırakamayacaksınız!
Yazar Nezih Tavlaş'ın fotoğraf sanatçısı Ara Güler'in hayatını anlattığı''Foto Muhabiri'' adlı kitap yayımlandı.
