Gecenin yalnızlığında yazıyorum şarkılarımın sözlerini, gün ağarmadan gitmeliyim!Dönmemeliyim bir daha asla bu şehre...Bu kalbe diyorum ve çekip gidiyorum.Sonralar da anımsıyorum yalnızlığın sancılarını, şimdi farkediyorum son günüm olsada bu gün hala gücüm var...Bak hala söylüyorum; " Seni Çok Seviyorum".
Ah sensiz seni sevmek.Ne zor bir bilsen.Ne zor acılarla mutlu olmak.Demir parmaklıklar var yüreğimin çevresinde ne çıkmama izin veriyor hayat ne de orda bir köşede kalmama.Tek yapabildiğim.Seni sevmek.Sensizken bile bu kafeste seninle süslü bir dünya içinde kaybola bilmek...
Bir rüya misali yaşadım hayatı.Gözlerimi kapattığımda gördüm sadece seni.Tek o zaman yanımda oldun Tek o zaman sardın sensiz çürüyen bedeni.Bazıları arkamdan Mecnun dedi, bazıları ise platonik bir aşk oyunun zavallı kurbanı.Bunlar bile mutlu etti beni.Kim ne derse desin; ben sevdim, ben istedim, ben bekledim...
Sen olmasanda Mavi ben seni sevdim.
Ben; özgürlük mahkumu.Kanatları kırılmış bir güvercin misali bakarken kafesimin içinden, sen;rengarenk uçsuz bucaksız bahçenin, cennetin gelinciğiydin.Saf ve Narin.Elimde olmasada sana yaklaşmak,uçmak istedim.Toprağına konup haykırmak, herşeyi baştan anlatmak ve söylemek istedim.
Ben seni karanlık gecelerdeki yalnızlığım kadar sevdim.Yalnızlığımda sen oldun, sessizliğimde sen.Hıçkıra hıçkıra ağlayışlarım vardı benim.Kimsenin bilmediği, kimsenin görmediği hatta hissetmediği.Ama o zaman bile yanımda sen vardın.Belki bir resimdin, belkide bir hayat, yada bir nefes.Ama sen vardın.
Belki okursun, belki rastlarsın bu satırlarıma bir yerlerde.İşte o zaman defalarca oku.Çünkü ben seni hala bekliyorum, ben seni hala çok seviyorum...Sen olmasanda rüya kızı ben seni sensiz yaşattım bu yürekte seni sensiz sevmeye devam ediyorum...
|
|