Gün geçmiyor ki biraz daha lanetlendikçe başımızın belası halinden sıyrılmayan adı batasıca törer bi can daha yakmasın.Ocaklara düşen ateş sayısı artıyor,arttıkça büyüyüp kocaman bir yangın olup içinden çıkılmaz bir hal alıyor.garip olan evde rahatça uyumamızı sağlayan o kahramanlar,o yılmaz bekçiler tek tek vatan sağolsun diyerek can veriyor.Kahpeliğin diz boyu olduğu memleketimde hala benliğimizden uzaklaşıyor,hala kültürümüze gem vuruyor,onların ekmeklerine yağ sürüyoruz.Bu sorunun üzerine yazılan yazılar,yorumlar bini geçmesine rağmen anlamamakta direnip,birliğimizi koruyamıyoruz.Aslında yapılması gereken çok basit ve tek;BERABERLİĞİ KORUMAK.Biraz ben merkezcilikten uzaklaşıp,etrafımıza duyarlı olmak.
Korku denilen,çaresizlik denilen şey benim toprağımın insanına yakışmaz.Uğruna dökülen kanlardır bu vatanı güçlü kılan,bayraktır gökte dalgalandıkça bizi biz yapan.Biraz sahip olduğumuz değerlerin farkındalığında buluşsak artıkta rahatça gururla yaşasak,bir dur diyebilsekte olanlara,başka analarında canı yanmasa.
Artık haberlerde şehit haberi yerine mutlu olaylar izleyip televizyonu gönül rahatlığıyla kapasak.Ben biliyorum ve inanıyorum çok zor değil bizi yamalayanlara bir dur diyebilmek,elimizle oturttuklarımızı bi dürtüp indirmeyi bilebilmek.
Hadi memleketimin genç beyinleri bunları görebilmek çokta zor değil,olanlara dur demekte.Artık başımıza geldiğinde umrumuzda olmasın bişeyler... |
|