 Kayıtlı Kullanıcı Girişi |
|
|
Reklam |
|
Haberler |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
SIRADAN BİRİ İÇİN BİR GECE okunuyor. |
|
 |
Baþlýk |
: |
SIRADAN BİRİ İÇİN BİR GECE |
| Kategori |
: |
Hikaye |
| Ekleyen |
: |
atepig |
| Eklenme Tarihi |
: |
03.12.2008 |
| Okunma Sayýsý |
: |
175 |
|
|
|
Yazý Ýçeriði |
Ender; ancak ender olduğu için güzel, yağmurlu bir geceydi. Tanrı o günün ıslak geçmesini dilemişti. Orta boylarda, sıska denilebilinecek kadar zayıf, 20’li yaşlarda; üstünde deri ceketi, dar kesim kotu ve botları ile yürüyordu. Abartı jöle ile dikmişti saçlarını. Kendini bildi bileli kızların bol jöleli erkeklerden hoşlandığını düşünürdü. İçine o güne kadar hissetmediği bir huzur düşmüştü. Kaldırımda yürüyordu; fakat yolun boşluğundan faydalanarak tam ortasında yürümek istiyordu. Hayalini kuruyordu. Geceydi ve trafik yoktu. Tek tük birkaç araba geçiyordu. Sokağındaki tüm dükkanlar kapalıydı; manav hariç. Bu şehirde geceleyin nöbetçi eczane bulamazdınız. Yerlerini öğrenseniz bile taksi bulamazdınız; manav hariç. Pekte ilgilendirmiyordu onu; çünkü hastaneye bile bu güne kadar işi düşmemişti.
İçinde taşıdığı huzurla ıslak kaldırımda yürüyordu. Belki mutluydu veya öyle olmasını umuyordu. Bu son birkaç saat her şey farklılaşmıştı. Bu dünya da bir yeri olduğunu biliyordu artık. Tüm bu hislerini iki veya üç saat önce sevemediği sevgilisinden ayrılmasına veriyordu. Son iki sene başka birinin hayatını yaşamıştı. Pişman değildi; ama her şey yorucuydu. Basit insanların yaptığı intihar denen aldatmaca yüzünden ayrılamamıştı bu kadar zamandır. Tüm varlıklardan nefret ederken, onların kılına zarar gelmemesi için uğraşmıştı. Bu gece ise sürekli intiharla tehdit ederek her seferinde ayrılmamayı başaran sevgilisi ile sonsuza dek yollarını ayırmıştı. Eve gidiyordu. Bir şeyler değişmeli diye düşündü. Değiştiğini hissediyordu. Son süratle bir ambulans geçti yanından; o, sokağı dönerken. Birileri için bitti, birileri için yeni bir şeyler başladı diye düşündü. Işıklar gözünü almıyordu artık, onları her santimetrekaresinde hissediyordu. Mutluyum diye geçirdi aklından son bir kez.
Anahtarlarını çıkardı ve doğru olanı buldu. Apartmanın kapısını açtı. Merdivenleri ağır ağır çıkıyordu; çünkü merdivenler bile tat vermeye başlamıştı. Dairesine geldi ve tekrar anahtarlarını çıkarıyordu ki biri, kulağında telefon, koşarak merdivenleri indi. Ev arkadaşıydı, biliyordu. Arkasından seslendi. Bağırdı; ama sesini duyuramadı. İçeri girdi ve kapıyı kapattı. Odasına gidip üzerini değiştirdi. Evde iken giydiği kıyafetler farklıydı. Hem evde hem dışarıda aynı eşyaları giymeyi sevmiyordu.
Evde üç kişi kalıyorlardı; ama o yalnızdı o an. Mutfağa gitti. Yiyebileceği kahvaltılık bir şeyler çıkardı buzdolabından. Geceydi ve yemek yapması anlamsızdı. Aklına düşmüştü bir kere. Acaba ne olmuştu? Niye apar topar gitmişti? Umursamamaya karar verip yemeye odaklandı.
Bu gecenin farklı bitmesini istiyordu. Değişik bir şeyler yapmaya karar verdi. Hiç ilgilenmediği ders kitaplarından birini açtı. Sadece bir saat çalışacağım ve yatacağım diye düşündü. Saatine baktı. 3:05’i gösteriyordu. İlk defa olmuştu bu; ilk defa isteyerek saatine bakıp kaç olduğunu öğrenememek… Durmuştu saati.
Kapının sesini duydu. Yavaşça açıldı ve kapandı. Sonra derin bir sessizlik çöktü tüm evrene. Tanrı bu sessizlikte yaratılmış olmalıydı. Bekledi. Bitmedi, bitemedi o sessizlik ve merakına engel olamayıp yanlarına gitti. İkisi de oradaydı, bedenende olsa. Bir anne şefkati ile sordu.
-Hayırdır, benim bilmediğim bir şey mi oldu? Anlatacaklarımın yanında hiçbir şey değildir.
Bir anda beyninde şimşekler çaktı. Gerçekten bir şeyler olmuştu. Sesi soluğu çıkmıyordu ikisininde; belki de çıkamıyordu. Yanlarına oturdu ve anlatmalarını bekledi. Dakikalar geçmedi o an.
-Sence şimdi mi aramalıyız?
-Evet. Lütfen sen ara!
-Sabahın 5’i ve ben nasıl arayıp söyleyebilirim?
-Sadece ara ve söyle. Umut öldü.
Kanı çekilmek deyimi bu durumlar içindi. Boş gözler ile bakıyordu. Tanrı o büyük oyununu oynamıştı sonunda. İnanmadığı tanrı sonsuzluğa hapsetmişti onu. Kimse duyamazdı onu. Telefonunu çıkardı. Değer verdiği her insanı aramak istiyordu. Son bir özür borçluydu herkese. Ama; en kötüsü o, bu dünya ile diğer dünya arasında sıkışıp kalmış bir hayaletti artık. Belki de içindeki huzur bundandı.
|
|
|
|
SIRADAN BİRİ İÇİN BİR GECE Yazýsýna Yapýlan Yorumlar |
|
Bu Yazýya Henüz Yorum Yapýlmamýþ Veya Makale Sahibi Tarafýndan Yorum Onayý Bekleniyor. |
|
|
|
SIRADAN BİRİ İÇİN BİR GECE Makalesine Sizde Yorum Yapmak Ýstermisiniz? |
|
|
|
Amatör Yazarlar, löşe yazarı olan Meliha DOĞU 'nun 2. kitabı, raflarda yerini aldı.
'İmkansız(!) Periler...' kitabından elde edilecek gelirle Artvinli kızlar okutulacak.
Elinizden bırakamayacaksınız!
Yazar Nezih Tavlaş'ın fotoğraf sanatçısı Ara Güler'in hayatını anlattığı''Foto Muhabiri'' adlı kitap yayımlandı.
