Kayıtlı Kullanıcı Girişi |
|
Reklam |
Haberler |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
PC'den nefret ediyorum okunuyor. |
|
 |
Baþlýk |
: |
PC'den nefret ediyorum |
| Kategori |
: |
Kişisel |
| Ekleyen |
: |
Elayeşil |
| Eklenme Tarihi |
: |
28.11.2008 |
| Okunma Sayýsý |
: |
329 |
|
|
|
Yazý Ýçeriði |
Her işimi şu klavyede halletmeyi seviyorum da içimdeki ince sızıları dağıtmaya niyetlenince buz gibi soğuyor sanki tuşlar. Halbuki ben içimi döktükçe ısınır elimde kalem. Öyle küçümseyerek bakmaz bana şu klavye gibi. Avucumun içinde sıcacık, samimi, emrime amade durur. Kağıt da ekran gibi değil; merakla bekler sanki harfleri.Ekransa ukala biraz; ne istesen yazar inci gibi;tam istediğin büyüklükte, tam istediğin şekilde; hataların altını çizer hemen, yüzüne vuruverir utanmadan.Dört dörtlük yani her şey. Benim sinirimi bozan da bu. Karalayamıyorum mesela .Ben severim oysa karalamayı. Kendim bulup düzeltmeyi isterim yazarken.Ya da öylece yanlış yazmak isterim bazen.Kimse altını çizip yüzüme vurmadan tadını çıkarmak isterim kelimelerimin. Kızdığımda kötü yazmak, sakinken yavaş yavaş özenle yazmak isterim. Gözyaşım kelimeleri dağıtsın isterim bazen. Yazdıklarım benimle yaşasın isterim hissettiklerimi. Benim kağıdım ben olsun isterim gerçekten.
Bir de sandalyeye mahkum olmak var yazarken. Rahat olsun, ortopedik olsun diye binbir özenle aldığınız ama eninde sonunda kaskatı kesildiğiniz döner sandalye.
Laptop da ayrı bir alem. Televizyonda görürüz ya uzanırlar önünde yumuşacık yatağa yüzde kocaman bir huzur. Gerçekte öyle mi halbuki: yok altı ısınıyormuş,yok ekranı düşerse dünyanın parasıymış. Bir kağıt parçası altına bir gazete buldum mu benden rahatı yoktur. Asla bozulmaz, ısınmaz, bozulsa bile masraf çıkarmaz..
Yazdıklarıma bakıyorum da şimdi beyni yıkanmış insan topluluğu sanki... Bütün A’lar aynı, B’ler aynı, Ç’nin Ş’nin altındaki o küçücük noktalar bile tek tip. Benim “K” harfim mesela öylesine kendine özgüdür ki benden başka kimse anlayamaz K olduğunu. Öylesine özgün takılır ki ben bile tanıyamam bazen…
Ama alışmışız bir kere her duygunun saniyesinde yerine ulaşmasına. Mektup yazsak bekleyemeyiz cevap gelsin, sabredemeyiz artık. Bu alet öyle bir kazımış ki içimize sabırsızlığı, doyumsuzluğu… Mahkum etmiş kendine. Önce herkese “Sensin” diyor “dünyanın efendisi” sonra köle yapıyor kendine… Ondandır ondan nefret ettiğimi yazmak için bile iki adım ötedeki kağıt kalemi değil de onu seçişim….
|
|
|
 |
PC'den nefret ediyorum Yazýsýna Yapýlan Yorumlar |
|
Bu Yazýya Henüz Yorum Yapýlmamýþ Veya Makale Sahibi Tarafýndan Yorum Onayý Bekleniyor. |
|
|
 |
PC'den nefret ediyorum Makalesine Sizde Yorum Yapmak Ýstermisiniz? |
|
|
|