Son zamanlarda kendimi , sorularımla bi köşeye sıkışmış buluyorum. Her yalnız bakışta neden seni arıyorum , her ağıtı nasıl sana yoruyorum ve her uykumu nasıl da sana bağışlıyorum ? sensiz kuytuları neden bir türlü bulamıyorum , yada türkülerinsiz. en azından gözlerinsiz..Baktığım heryer önceden senin bakışlarınla dikenlere boyanmış , dinlediğim her keman sesi senin kulakların da da çınlamış, aldığım her nefes önce senin ciğerlerinde dolaşmış, dudaklarımdaki her tebessüm ilkin seninkini tatmış..
Olmadığın kuytular bırak bana.. sensiz şiirler bırak , bakmadığın şehirler , kurmadığın hayaller bırak.Yalnız bırak beni.. Kalbimden , o yağmur yüklü çam ağaçlarımdan , defterlerimden , gözyeşı pınarlarımdan , tabessümlerimden , hayallerimden , saçlarından , gözlerinden , sonbaharımdan ve martılarımın hüznünden çık artık !!
Yalnız bırak beni ama aciz bırakma.öyle bi bırak ki yalnızlıkla beni , hissettirmeden .. gittiğindeki , hiç gelmeden gittiğindeki gibi. Bırak beni.. başka yerlerde kimbilir kimlerle yaşıyosun zaten . Ne istiyosun benim kendi halindeki kalbimden..
Çık artık şu gözlerinden..
Çık artık şu saçlarından ..
çık artık şu rüyalarımdan ..
Çık artık şu anılarımdan
ve git artık mürekkebimden .. |
|