ruhum yorgun...............
Kendimden kaçmak istediğim birbirinin aynı günleri yaşamaktan, sınır zekaya sahip olupta ukala davranan insanlardan, riyakar tavır içindeyken gülümseyen sahte suratlardan, masum bakışların altındaki beklentiden, gözünün içine baka baka yalan söyleyen fütursuzlardan..............................................
Her öfkelendiğimde hedeflerimi hatırlayıp, sakinleştiğimde ertelemekten, sadece kendini otobüste erkek sanan mallardan, saçma sapan kısır döngü içinde kısır yiyen ev kadınlarından, asla çayımın demini ayarlamayı başaramayan çaycımdan, vücuduma oynaya zıplaya yerleşip beni asla terk etmeyen yağlarımdan.......................................
Her sabah selam vermek zorunda kaldığım fazlalık iş arkadaşlarımdan, içinden bana küfrederken yüzüne o anlamsız gülümsemeyi takınanlardan, hiç zevk almadığım halde davet edildiğim balık tutma seramonisinden, kalbini bilerek isteyerek kırdığım insanlara vicdan yapmaktan............................................................
Her seferinde benim derdimi dinlemek için karşıma geçip asla susmayan gevezelerden, yanan sigaramı elimden alanlardan, eşyalarımı ödünç alıp geri vermeyen beleşçilerden, asla tutamayacağı sözleri verenlerden...............................................................
Hatırlamadığım için bana küsülen özel günlerden, menopoza girmiş gibi davranan erkeklerden, futboldan anlamayan adamların sahada düştükleri ve asla fark etmedikleri komik anlardan.................................................................
Telefonda sesini tanımadığım anda gereksiz bir işletme çabasına giren embesilgillerden,
şuh kahkaha atıcam diye poposunu yırtan avam kadınlardan, yansımasını göremeyen körlerden, duymayı yemeyenlerden ve gerçekten konuşamayan acuzelerden......................
ve yaratılış sebebi yok etmek olan en acımasız yaratık İNSANOĞLUNDAN çok yoruldum.