Bugünlerde gerek reklam filmlerinde gerekse de halkın ağzında çok dolaşan
''nerede o eski bayramlar'' terimine değinmek istiyorum. Evet, nerede o eski bayramlar…
Sevginin, saygının, aile bağının kuvvetli olduğu, heyecanın günler öncesinden
başladığı o bayramlar. Her şeyden önce hep birlikte kenetlendiğimiz insanlığımızı ve içimizdeki duygu selini ortaya çıkaran o eski bayramlar. Peki, ne oldu da bizim ülkemiz, insanımız bu duruma düştü? Ne oldu da gençlerimiz sabah bayramlıklarını giyip, erkenden aile büyüklerinin bayramını kutlamak yerine daha ezan okunmadan bilgisayar başından, sosyal sitelerden dalga geçer gibi bayram kutlamaya başladı...
Kabul etmiyorum teknoloji değil bizi bu duruma düşüren, bizi benliğimizden alan,
kenetlenmek yerine birbirimizi terk etmeye iten. Söyleyeyim ne olduğunu
’’para’’ evet evet kesinlikle para. Hani bizim ülkemiz gün geçtikçe gelişiyordu
hani bizim ülkemizin insanı gün geçtikçe zenginleşiyordu hani büyüyorduk.
Evet, bir şeyler büyüyor ama biz değil. Mali terimlerle rakam
belirterek canınızı ve yazımı sıkmak istemiyorum ama durumlar pekte parlak gözükmüyor.
Yediğimiz ekmeğin, içtiğimiz sigaranın, kıçımızı sildiğimiz mendilin soluduğumuz
havanın değeri büyüyor biz ise hala olduğumuz yerde zıplayarak büyüdüğümüzü
sanıyoruz. Artık para o kadar değerli oldu ki gençlerimizin bayram
harçlıkları bile elinden alınıyor verilmiyor. Öyle ki kurban kesen yardım bile yapmıyor yanındaki komşusuna, neden yapsın ki o da haklı etin kilosu ne kadar haberi var mı sayın bakanımızın.Peki, nereye gidiyor bu harçlıklar?
Nereye olacak; güncellemelere, bütçe açık vermesin diye adaletsizce ödediğimiz
devletin adam akıllı toplayamadığı vergilere.
Nereden nereye dimi bayram harçlığından girdik zamlardan, vergilerden çıktık.
Bakın bu görmezden gelinen küçücük harçlıklar bizim için, geleceğimiz için ne
kadar tehlikeli durum arz ediyor. İleride bu ülkeyi yönetecek gençlerin bu kadar
eksik duygularla, bağlarla yetiştiğini görmek ülkemizin geleceği hakkında biraz
endişelenmeme neden olmuyor değil.
Uyanın gençler büyümüyoruz gittikçe küçülüyoruz, yok oluyoruz. Manevi
duygularımıza, birlik bağımıza sahip çıkın. Devletin ’’enflasyon artıyor
harçlıklara da zam yapalım’’ diye bir düşüncesi yok!
Zaten ortada zam yapılacak harçlıkta yok.
Umarım çocuklarımızın harçlıklarını ele alarak gönderme yapmama kızmadınız herkese iyi bayramlar diliyor, küçüklerimin gözlerinden büyüklerimin ellerinden öpüyorum.
Saygılarımla... |
|