| Gözlerden uzak kalmak istiyordu, kimse onu görmesin kimse onunla konuşmasın. Yaşadığı hüsran dolu günleri unutmak istiyordu, hem de bir an önce.Önce intihar etmeyi düşündü sonra vazgeçti. İnandığı tüm değerler alt üst olmuştu, sevgili denen insanın yaptıkları/yapmadıkları yüzünden. O aşkı böyle bilmezdi seversin sevilirsin bu kadar basitti aşk onun için ama yanılmıştı. Papatyaların yapraklarını"seviyormu sevmiyor mu"diyerek koparmak ne kadar vicdana sığarsa, sevgilinin yaptıkları da o kadar vicdana sığardı. Evlenme aşamasında iken sevgilisi onu aldatmıştı, hem de en yakın arkadaşı ile. yatakta gördüğünde onları dünyası başına yıkılmıştı. Neriman, gördüğü manzara karşısında ne diyeceğini ne yapacağını şaşırmış ve ordan hemen uzaklaşmıştı. Saatlerce ağlayarak yürümüş, yürümüştü. Eve geldiğinde kimseye belli etmemek için de çok çaba sarf etmişti. O akşam telefonuna gelen mesaj, onun kafasını karıştırmmıştı.. Sevgilisi olacak adam Erkan, mesajda ayrılmaları gerektiğini yaptığının alçakla bir davranış olduğunun şehvet duygusuna yenildiğini ve asla ona layık bir eş olamayacağını yazıyordu. Neriman, o mesajdan sonra düşündü ve şuna karar verdi. Onun bu alçak davranışı, onu bu yönüyle de tanımasına olanak vermişti.Evlendikten sonra bu olay olsaydı boşanma işlemleri vs bir çok dertle uğraşacaktı. en azından evlenmeden önce acı çekerdi ama elbet bu ihanet onun acısının ,tuhaf bir şekilde "hafifletirdİ. Duruma bu açıdan baktı ve az da olsa rahatladı.Artık onu hiçbirşey şaşırtmıyordu.Herşey normal gelmeye başladı ona , cinayetler , aldatmalar, herşey. Hiç bir şeye şaşmıyor üzülmüyor kızmıyordu. Sadece sevinç duygusunu kaybetmemişti. Sevinebiliyordu en azından. |
|