Kayıtlı Kullanıcı Girişi |
|
Reklam |
Haberler |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
ofelya ruhu... okunuyor. |
|
 |
Baþlýk |
: |
ofelya ruhu... |
| Kategori |
: |
Genel |
| Ekleyen |
: |
ofelya |
| Eklenme Tarihi |
: |
13.10.2011 |
| Okunma Sayýsý |
: |
72 |
|
|
|
Yazý Ýçeriði |
| kimiz biz nasıl canlılarız böyle? ne için yaşıyoruz üzülmek için mi hep ağlamak için mi? kendimizi mi suçlamalıyız bizi üzenleri mi? yazılarımda bile ruh bulamıyorum artık insanlık ölüyor... tiyatro aslında hayat ve biz hergün sahnelerdeyiz ve herkes o kadar güzel oynuyor ki gerçek sanıp susuyoruz onun rolünün taklitçilikten başka birşey olmadığını anlıyoruz fakat kalbimize söz geçiremiyoruz yine inanıyoruz...keşke bu hayatta juliet olabilseydim evet kavuşamıyorlar fakat herşeyleri saf ve gerçek ölümleri bile...şimdiki duygulara bak bu kadar kalıcı mı ? hayır değil iki günde biten sahte duygular...kalan tek gerçek sevgi bir annenin çocuğuna duyduğu sevgi fakat artık o da karşılıklı değil... en saf olan ise bir bebek...keşke bebek olabilseydim dışarı baktığımda sadece ağaç, kuş , çiçek ve bana garip gelen insanları görebilsem ve sevebilsem...ve sarılıyoruz şimdi bir bebek gördüğümüzde onu sevmiyoruz aslında saflığını kıskanıyoruz ona sarılıp onun saflığını paylaşmak istiyoruz ne bencil insanlık böyle...biz asla kirlerimizden kurtulamıyacaz insanları üzdüğümüzle kalacağız ve evet sen beni üzdün seni affetmiyorum kalbim asla affetmiyecek sen asla saf ve temiz olamıyacaksın... |
|
|
 |
ofelya ruhu... Yazýsýna Yapýlan Yorumlar |
|
Bu Yazýya Henüz Yorum Yapýlmamýþ Veya Makale Sahibi Tarafýndan Yorum Onayý Bekleniyor. |
|
|
 |
ofelya ruhu... Makalesine Sizde Yorum Yapmak Ýstermisiniz? |
|
|
|