Kayıtlı Kullanıcı Girişi |
|
Reklam |
Haberler |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
affettim siz de affedin okunuyor. |
|
 |
Baþlýk |
: |
affettim siz de affedin |
| Kategori |
: |
Şiir |
| Ekleyen |
: |
hukukçu |
| Eklenme Tarihi |
: |
03.10.2011 |
| Okunma Sayýsý |
: |
101 |
|
|
|
Yazý Ýçeriði |
Aslında bu cümleleri kuracağım zamanın limon çiçeği kokan ılık bir bahar gecesi olmasını hayal etmiştim.
Ama insanı titreten bir serinliğe sahip akşamsefası kokan bu yıldızsız gecenin gökyüzü altında elimdeki son sigarayı içerken doğru zamanın geldiğini hissettim.
Bulunduğum yerden daha uzaklara baktım bir yerlerde şimşekler çakıyordu belki gecenin ilerleyen saatlerinde yağmur yağacaktı kim bilir.
Yağmurla sevişecek semtin insanlarını kıskandım bu gece benim ihtiyacım vardı o yağmura.
Yağmurla birlikte yazmalıydım bu yazıyı ki bütün günahlarımın bütün suçlarımın üzerine tertemiz bir güneş doğsun parlak, büyük, sımsıcak bir güneş…
Her neyse hissettim demiştim ya evet damarlarımda akan şeyin kan olmadığını hissettim, daha hızlı bir şeydi görüp dokunulmayacak işte o an oturduğum yerde kıpırdadım gözlerimi açıp kapadım değişen bir şey vardı tam anlayamadığım ama nefesini ensemde hissedebildiğim bir şey…
Ve ben dedim ki vakit geldi şimdi affetme zamanı.
Yarın sabah kalktığımda aynada ki kendimi daha çok seveceğim biliyorum.
Birçok kez ölmeyi denemedim değil ama ben daha zor bir şeyi başarmaya karar verdim hayatta kalmak değil yaşamak doludizgin, hesapsızca, kimseye göre plan yapmadan sadece kendim için yaşamak…
Ben sıradan bir insanım herkesin sahip olabileceği şeylerden fazlası yok elimde.
Herkesin sahip olabileceği bir miktar mutluluk, bir miktar acı ama herkesin sahip olamayacağı kadar çok hata…
İşte tam da bu yüzden kendimden özür dileyeceğim ve ardından kendimi affedeceğim bu gece.
Sonra diğerlerini ve her şeyi bu gece affedeceğim ardından bu hazla uykuya dalacağım.
Özür…
Evet, sen tek gerçeğim, yalansız her şeyi paylaşabildiğim, ezeli ve ebedi tek dostum sen aynada ki aksim senin dürüstlüğüne ihanet ettim ben.
Sana haksızlık edip hak etmediğin şeylere maruz bıraktım, ben âlimlerle ve kendini âlim sanan insanlarla dolu bir dünyada yaşayan zavallı bir cahilim beni affet seni kırdığım, incittiğim için affet beni milyon kez affet çünkü sen özelsin. Sen bensin ben de sen.
Af…
Evet, sen gerçek hayatta hayat bulanım, doğru yolda eğri yürüyenim, beni bulup konuşabilmek için aynalara sığınanım, beni mahvettin. Sen ağlarken ben güldüm mü? Bir gün olsun seni aldattım mı? Hep gerçek hep doğru değil miydim? Neden yaptın bunu sen olduğum için mi? En çok zararı sen verebileceğin için mi? Neyse unut bunları gelip af diledin seni nasıl affetmem seni milyon kez affediyorum çünkü sen özelsin. Sen bensin ben de sen.
Ve diğerleri…
Hayatımdan çıkanlar; bir kısmınız yürek işgali, bir kısmınız yürek fethi yaptınız. Kiminiz yaktı, kiminiz yıktı, kiminiz hayatı öğretti, kiminiz hayat verdi. Ama yine de hiçbirinizin gitmesine engel olmadım, olamadım. Her biriniz bana bir şey öğrettiniz iyi ya da kötü. Eğer kırdıysam sizi özür dilerim beni siz de affedin.
Hayatıma girenler siz de hoş geldiniz. Bütün sevgimi alabilirsiniz ve bana kendinizde bir yer açabilirsiniz. Daha çok başındayız yolun ama şimdiden söyleyeyim dengesizimdir biraz ama iyi biriyimdir yine de kırarsam sizi özür dilerim.
Hayatımda hep varan olan ve olacak olanlar siz iyi ki varsınız. Biliyorum ki siz zaten beni hep affettiniz bu yüzden benimle birliktesiniz. Sizi sevmekten hiç pişman olmadım sizinde olmadığını biliyorum ve size varlığınız için teşekkür ediyorum…
Hayat bir bütünken güzel, parçalayıp her bir parçaya isim vermemek gerek. Yaşamak gerek nefes aldığına şükrederek, severek, sevilerek. İnsanı insan yapan yürektir, yüreği yürek yapan sevgi. Sevgiden korkmak yersiz bütün pencereleri her türlü sevgiye açmak gerek…
BETÜL GÖKŞEN
|
|
|
 |
affettim siz de affedin Yazýsýna Yapýlan Yorumlar |
|
Bu Yazýya Henüz Yorum Yapýlmamýþ Veya Makale Sahibi Tarafýndan Yorum Onayý Bekleniyor. |
|
|
 |
affettim siz de affedin Makalesine Sizde Yorum Yapmak Ýstermisiniz? |
|
|
|