Kayıtlı Kullanıcı Girişi |
|
Reklam |
Haberler |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
Köşe okunuyor. |
|
 |
Baþlýk |
: |
Köşe |
| Kategori |
: |
Makale |
| Ekleyen |
: |
meral oprukçu2 |
| Eklenme Tarihi |
: |
28.09.2011 |
| Okunma Sayýsý |
: |
125 |
|
|
|
Yazý Ýçeriði |
Küçükken oynanan bir oyundu ''Köşe kapmaca'' sonra yaşamın bir çok alanında karşıma çıktı.Her kaybedişimde üzülmüş kimi zaman ağlamıştım.Nasıl olur du?Haklıyken haksız olmak,hakettiğini sandığın bir durumu yada bir nesneyi kaybetmek..Sonraları farklı bir düşünce yapısında kararlı bir biçimde yoluma devam ettim.Hiç bir şeyi sonsuza kadar elinde tutamaz, yalnız benim olsun diyimeyeceğim bilinciyle kendimi bileyip hep ileriye doğru fırlatan bir gücün kaynağını oluşturmuş olmanın sevinciyle yoluma devam ettim
Fikir disiplininden gelen bir bilinç aydınlığı özümü ışıtıyor,yolumu açıyordu.Gerçeği meydana getiren tohumların yeşermesi,filizlenmesi,aslına uygunluğunun gelişim biçimleri hep ilgi alanımın içinde giderek çoğalıyordu.Yaşantım boyunca yaşadığım hayal kırıklıkları,başarısızlık olarak nitelenenlerin aslında itici gücümün gücünü artırması toplumsal ortamdaki görevimin bilincini ve sorumluluğunu daha da artırmıştı.Köşeler değişse de oluşan yalnızca kendi yarattıklarım oluyor,sür-git değişiklikler içinde uzayan ve güçlenen dallarımla'' ben de varım!!! ''diyebiliyordum! Bu bereketli özün kaynağının içimdeki yazma aşkı olduğunu biliyor ve özüme sadık bir biçimde yoluma devam ediyorum.
|
|
|
 |
Köşe Yazýsýna Yapýlan Yorumlar |
|
Bu Yazýya Henüz Yorum Yapýlmamýþ Veya Makale Sahibi Tarafýndan Yorum Onayý Bekleniyor. |
|
|
 |
Köşe Makalesine Sizde Yorum Yapmak Ýstermisiniz? |
|
|
|