| artık daha anlamlı gelsede küser gibi dönüyorum sırtımı bakmak ister derim delice ama bakamamlarla . . . artık daha iyi anlıyorum yarattıklarına, lütfettiklerine, hayat verdiklerine, gösterdigimiz ilgiyi harcadıgımız zamanı, cektigimiz acıyı, ve gözyasıyı, gösterirken ve bunu da bır lütufmus gibi sayarken seni unutuşumuz asıl unutuluşumuz olmus . . . herseye ragmen sana attıgımız adımlarımızı baglamayışın ve bizi affedişlerinle geldim kapına bu kez sana olan aglayıslarımla sıgındım rahmetine . . . artık daha iyi anladım yaradılışımın, fıtratımın nuru sendin iç huzurum, korkusuzlum sendin . . . artık daha çok kavradım yarattıklarına verdigimiz alakayı sana nasıl vermedigimizi ve sana kosa kosa yüzsüz bi şekilde gelişimizi . . . bi amaç gibi, bi aşk, gibi gözüksede sana olmayanı degilmiş AFFET . . . sığındığım, afdilediğim sen yine beni yanından ayırma ki . . . ayırma ki anca yeryüzüne hayırlı olayım, ayırma ki anca bu babaya evlat olayım, ayırmaki anca rumi me iyi bi baba olayım . . . |
|