 Kayıtlı Kullanıcı Girişi |
|
|
Reklam |
|
Haberler |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
...YAŞAYIŞ... okunuyor. |
|
 |
Baþlýk |
: |
...YAŞAYIŞ... |
| Kategori |
: |
Deneme |
| Ekleyen |
: |
gezgin |
| Eklenme Tarihi |
: |
03.11.2008 |
| Okunma Sayýsý |
: |
362 |
|
|
|
Yazý Ýçeriði |
Boş bir gevezelikte boğulan kelimeciklerin ardında kalan bir mavilikte yüreklerimiz. Yollar boyu uzanan bir hayata karşı adımlananların bütünlüğünde olabildiğince yaşamışlık.
Sorguya çekilen bir idamlığın karamsarlığından, yeni doğmuş bir çocuğun saflığına, bir delikanlı cesaretine ve genç kız ürkekliğine kadar diz boyu kalıntılar durur içimizde. Kavşaklarda bekleyen şaşırmış insanlardan örülü bu dünyada dönülecek yol şüphesiz bilinmez önceden. Verilen her kararda biraz daha belirir alnımızın rengi.
Yan çizmek olsaydı eğer kadere çark etmişlik yakalardı yakamızdan bizi. Gördüklerimizden anladıklarımız ne kadar bağlıysa nasıl baktığımıza öyle bir bağ yok mu yağmurun ardından güneşin doğuşunda.
Cazibeli ve çekici olan her şey güzel gelir adama ta ki madalyonun diğer yüzü görünene kadar. Aslında hayat tam burada başlar. Açlığı hissedip tok gezebilmek sonra bardaktan boşanırcasına yağan yağmurda yıldızları düşleyebilmek yani varlığına ermeden düşlere yerleştirebilmek bir umudu.
Çocuk merakıyla sorduğum ufku dar insanlardan aldığım yanıtların asla ama asla ufkumu daraltmasına izin vermedim. Benim tek çabam onlar gibi düşünmek için az biraz zorladım kendimi. Hala anlayamadığım türkü dinlerken neden duygulandığım yada kendi gerçekliğimden fire veren yanlarımın arada bir yoklaması bedenimi.
Laf kalabalığı etmek bir yana kaçımız yaşarken sorguluyoruz yaşadıklarımızı ve bize belli formüllerle gelen negatif ve pozitif olguları. Yaşanıp bittikten sonra bir sürü olgu gözleri yerlere serip serip duruyor. Oysa bu hayat o kadar cömert değil insana.
Bir kovalamacanın ardından (yaşlı insanlarla sohpet etmeyi sevenler iyi bilir) kendi gerçekliğimizi çoğu zaman erteliyoruz ve bir gün bakıyoruz ki artık her şey için çok geç olmuş. Az biraz insanlar görsün diye insanlar bilsin diye yaşıyoruz. Kendi gerçekliğimizin önüne yapay gerçeklikler katarak yaşamaya çalışıyoruz. Son demine gelince de hayatımızın bir sürü aç kalan yanlarımızın olduğunu fark ediyoruz ve nereden nereye geldiğimizi düşünürken bir geç kalmışlık acı veriyor zihnimize...
|
|
|
|
...YAŞAYIŞ... Yazýsýna Yapýlan Yorumlar |
|
Bu Yazýya Henüz Yorum Yapýlmamýþ Veya Makale Sahibi Tarafýndan Yorum Onayý Bekleniyor. |
|
|
|
...YAŞAYIŞ... Makalesine Sizde Yorum Yapmak Ýstermisiniz? |
|
|
|
Amatör Yazarlar, löşe yazarı olan Meliha DOĞU 'nun 2. kitabı, raflarda yerini aldı.
'İmkansız(!) Periler...' kitabından elde edilecek gelirle Artvinli kızlar okutulacak.
Elinizden bırakamayacaksınız!
Yazar Nezih Tavlaş'ın fotoğraf sanatçısı Ara Güler'in hayatını anlattığı''Foto Muhabiri'' adlı kitap yayımlandı.
