Kayıtlı Kullanıcı Girişi |
|
Reklam |
Haberler |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
PENCERE 2.BÖLÜM okunuyor. |
|
 |
Baþlýk |
: |
PENCERE 2.BÖLÜM |
| Kategori |
: |
Deneme |
| Ekleyen |
: |
klavye |
| Eklenme Tarihi |
: |
20.07.2011 |
| Okunma Sayýsý |
: |
128 |
|
|
|
Yazý Ýçeriði |
Gece ilerledikçe kanımızda ki alkol oranı da artıyordu. Mimikler derinleşiyor, ifadeler biraz daha gerçeği yansıtıyordu. İşin aslı alkole dayanıklı biri olduğum söylenemezdi. Ama o gece nasıl olduysa sarhoş olamadım.
İçkiler biterken sohbet koyulaşıyordu. Kadir üç yıldır üniversite sınavına girdiğini, aslında yirmi yaşında olduğunu söyledi. Gecenin esas bombası buydu. ODTÜ mimarlık istediğini ama bir türlü kazanamadığını, ailesinin bu üç yılda onunla beraber aynı stresi duyguları yaşadığını, ancak bu son yıl artık babasının canına tak ettiğini ve ona sormadan tercih formuna Yakın Doğu diş hekimliğini yazdığını ve burasının kıtı kıtına puanına yettiğini söyledi. İçkisinden bir yudum daha alırken gözlerinden yaşlar gelmeye başladı. “Ben ideallerimi kaybettim, artık olduğum kişi değilim.” Diyordu. İçinde yaşadığı hezeyanı anlamaya çalışıyor bir yandan da bir insan nasıl bu kadar vasıfsız olabiliyor diye düşünüyordum. Sonuçta bir insan eğer bir şeyi böylesine çok istiyorsa, bu hedef onun varlığının esas amacıysa nasıl onu başkasının ellerine teslim ederdi? Ben içimden bunları geçirirken masadaki herkes onun bu haline üzülüyordu. O ise içkisini diplerken bir yandan da bana sımsıkı sarılıyordu. “Hayatın güzelliklerini görmek lazım. Mesela bak Yasemin’e, şu gözlere bak,şu tırnaklara!” diye bağırırken bir yandan da tırnaklarımla oynuyor, saçlarımı okşuyordu. Bense onun pençelerinden sıyrılmaya çalışyorum.
O gece partnerinden uzaklaşmaya çalışan tek ben değildim. Eda Kenan’ın elini tutmaya çalışırken Kenan, kafasını kaşıyor, el çırpıyor, içkisini eline alıyordu. Birden Kenan ile gözlerimiz birleşti. Kalk gidelim buradan dercesine bakıyordu. Ben de ondan pek farklı değildim. Lavaboya gitmem lazım diyerek masadan kalktım. Dj kabinine gittim ve adama Kenan’ın arabasının plakasını verdim. İki dakika sonra bu plakayı anons edip arabanın park trafiğini tıkadığını ve oradan arabasını çekmesi gerektiğini söylemesini istedim. Kapının önüne çıktım. Tam o sırada dj anonsu yaptı. Kenan masadan kalktı ve dışarıya çıktığında onu kolundan tutup anonsu benim yaptırdığımı sadece Kadir’den kurtulmak istediğimi söyledim. O da beni evime bırakabileceğini aslında onun da Eda’dan sıkılmış olduğunu söyledi.
Evi geldiğimizde onu kahve içmek için yukarı çağırdım. O da kabul etti. Ona bir kahve hazırladım bu arada cep telefonumu da kapattım. Nasıl olsa beni tuvalette bulamayınca kaçmış olduğumu anlayacaklardı. Kenan’a kahvesini verdim, kendim hazır çorba içiyordum. Kenan çorbanın kokusunu alınca acıktığını söyledi. O zaman bırak kahveyi de yiyecek bir şeyler hazırlayalım dedim. İkimiz beraber mutfağa girdik. Hayatımda yediğim en lezzetli makarnayı yaptık beraber. Sonra da tencerenin hepsini bitirdik. O saatte o kadar çok yemenin verdiği rehavetle ikimizde salonda sızmışız.
|
|
|
 |
PENCERE 2.BÖLÜM Yazýsýna Yapýlan Yorumlar |
|
Bu Yazýya Henüz Yorum Yapýlmamýþ Veya Makale Sahibi Tarafýndan Yorum Onayý Bekleniyor. |
|
|
 |
PENCERE 2.BÖLÜM Makalesine Sizde Yorum Yapmak Ýstermisiniz? |
|
|
|