Çok sıcaktı, her yer sessiz ve karanlık. Başucumda hafiften kulağıma çalınan müziğin mırıltısı... Geçmiş yok olmuş sanki bir deprem yaşanmış. kimse yok kuşlar bile terketmiş bizleri...
Yine bir sessizlik sardı sadece çevremi deil bedenimide , önce bir sukunet sonra bir ateş aldı hem yurdu hemde fiziğimi, sanki yaşayanların nefeslerini hissediyorum, ruhlarını görüyorum. Hafif bir korku var nedenini bilemediğim, ne olacağını bile bilmeden korkmak ne gariptir.
Odamdan çıkmak istemiyorum kapının arkasında ne olduğunu görmek istemiyorum, hafif depresif birazda şizofren bir durum. Niyet ediyorum, dizlerimde güç yok, bir kabus olmalı hissettiklerim, dünyada yaşayan tüm canlıların acılarını yaşıyorum, yüreğim patlayacak zıplayacak gibi oluyor dayanamıyorum, bir avuç ilaç ve oda kararmaya başlıyor, sakinliyorum, ve başka bir paralel evrendeki yatağımdaki rüyamı anımsıyorum, herkes aynı değişen tek şey ruhları ruhlarını okurken huzur buluyorum, farklı bir şekilde yaşıyoruz, biraz daha düzgün biraz daha adam akıllı, derin bir uykudayım, uyurken daha başka bir evrenin kapıları açılıyor yüreğimde bir his, uyanıyorum, bakıyorum, tekrar uyutuyorlar , tekrar uyanıyorum, tekrar uyutuyorlar, Uyumaktan bıktığımı hissediyorum, bu sefer inatcıyım karda açan çiçek gibi boyun eğmeden başkaldırıyorum, uyumak veya uyutulmak istemiyorum, kimse uyumazsın uyuma zamanı deil ve kimse uyutulmasın bozuk düzenin fotoğrafı retinalara işlensin...
Gereği düşünüldü;
Genel seçimlere az kaldı, hangi evrende yaşarsanız yaşayın, kıymetli oyunuzu uyutanlara deil yaşatanlara verin!!!
|
|