Bana söylediği kelimeleri kendisi unutuyordu belki de ,
Ben, ben onları ilkokul ödevim gibi ezberlemiştim .
Kendisi , atıp tutuyordu oralarda buralarda ,
Ben , kalbime hapsolmuş çığlıklar atan bir mahkum .
Gardiyanım , yine gitmişti habersiz .
Ben ise ; karanlık bir hücrede ruhumu kemiren duygu ile .
Ben , sadece bir insandım senin için .
Belki , senin gözünde insan bile olamamıştım ama ,
Senin gözünde olmak bile yeterdi. |
|