|
 |
Baþlýk |
: |
Anne |
| Kategori |
: |
Deneme |
| Ekleyen |
: |
Nilüfer Atilla |
| Eklenme Tarihi |
: |
16.05.2011 |
| Okunma Sayýsý |
: |
176 |
|
|
|
Yazý Ýçeriði |
Bu sabah dışarı çıktığımda herkes 'annene ne alacaksın' diye soruyordu. Okulda, sokakta kısaca her yerde.
İşte o an içine öyle bir taş oturdu ki anne, tarifi mümkün değil. Ağlamak istedim, gözyaşlarım akmadı.
Bağırmak istedim, sesim çıkmadı...
Öfkeli değildim o an aslında ama herkesi tersledim. Üzüntümü onlar da anlasın istedim belki.
İnsanın çocukken yaşayamadığı acıları büyüyünce çekmesi çok kötü be anne. Öyle acılar ki yüreğimde koca koca kayalar eriyor sanki.
Kitap okurken, televizyon izlerken hangi satırda 'anne' yazıyorsa o satır hiç bitmeyecekmiş gibi geliyor.
Artık her şeyi kendime okuyorum anne. Çünkü sürekli acı, sürekli hüzün var o an içimde.
Düşündüm de ne almalıydım sana ya da yanımda olsaydın ne alırdım. Onu bunu bilmem ama ben seni isterdim yanımda, başka bir şey değil...
Şefkat özürlüsüyüm ben anne...
İmrenerek bakıyorum anne-evlat ilişkilerine...
Ama yoksun işte ve ben yüzünü hiç hatırlayamadığım seni özledim...
|
|
|
 |
Anne Yazýsýna Yapýlan Yorumlar |
| Üye Adý : zbsonmez |
Yorum Baþlýðý
: Teşekkürler Sayın Nilüfer ATİLLA |
| Yorum Tarihi : 23.09.2011 |
Daha ilk satırında, okuyucuyu sürükleyen bir üslup ile yazmış olduğunuz ve okurken, insana adeta sizin hissettiklerinizi, hissettiren bir çalışma olmuş. Tebrik ederim ötesinde ise Teşekkürler.
"Teşekkür ederim" diyorum çünkü bir anneye duyulan özlemi bu şekilde ifade edebilmek sizin başarı noktanızda tebriği, bize yaşattırdıklarınızdan dolayi ise teşekkürü icap ettiriyor.
Yüreğinize ve kaleminize sağlık.
Saygılarımla,
Ziya Burhan Sönmez |
|
| Cinsyet :
Bay |
| Þehir : istanbul |
| Üyelik Tarihi :
23.09.2011 |
|
|
 |
Anne Makalesine Sizde Yorum Yapmak Ýstermisiniz? |
|
|