“ Umutlar denizinin ortasında bir adaya doğarız. Yakamızı bırakmayan bir hisle yaşar gideriz. Bir şey eksik . Ama ne ? “
Seni mutlu edebilecek ölçüde her şey vardır aslında , çevrende. Tüm deliliklerine seve seve katlanabilecek birkaç , dost , doyurucu sevgiler , ayrıntılarda gizli tebessümler . Sahipsindir durduk yerde gözlerini kamaştıran sahici mutluluklara . Üstüne zaman zaman dalga bile gecmek istersin kendinle . Sözüm ona ; Evrene pozitif enerji gönderir kat be kat alırsın karşılığını .
Ee peki gözlerinde ki hayatı guzel kılan ışıgı neden söndürürsün ki , kimi zaman ?
Bazenleri neden çekilirsin kendi köşene . Neden kalbin sadece yaşamanı sağlayan bir organmış gibi gelir ? Duygular denizinden neden çıkıp kurulanırsın hemen ? Şenliklerin ortasında , curcunanın içinde ayaküstü sohbetler ediyor , kaçıyorsan , karanlık bir odada yalnız başına yaslıyorsan sırtını soguk bir duvara içinde ki boşluğu çözmeye çalışıyorsan ; çabalama , boşver . Sevileceksindir ama senin istediğin kadar olmayacaktır bu sevgi . Gün gelecek biri seni tebrik edecek yetmeyecek sana . Hayal edeceksin bir şeyi tüm kalbinle isteyerek gerçekleşecek , evet . ama doyurmayacak seni. Anlamı yoktur bunu çözmeye çalışmanın , insanoğlu bu elbet açık bulacaktır . Kabullenırsen bunu daha rahat yaşarsın doya doya .
‘ Hayata misafir olarak gelmedik mi ? Bırak öyleyse hangimiz misafirliklerde rahat rahat oturabildik? ‘
|
|