Annemin bahçesinde çiçekler açardı rengarenk.
Ben onlara baktıkça utanırdım kendimden...
Hayata küskünlüğümden...
Her bahar açarlardı ve solarlardı vakti geldiğinde...
Ve vakti geldiğinde yine gelirlerdi,
Annemin bahçesindeki
çiçeklerin renkleri! ..
Biz bir tek solmayı öğrendik.
Açamadık yeniden,
kaç bahar geçti.