Kayıtlı Kullanıcı Girişi |
|
Reklam |
Haberler |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
BİR ANLIK BİTİŞ NOKTASI okunuyor. |
|
 |
Baþlýk |
: |
BİR ANLIK BİTİŞ NOKTASI |
| Kategori |
: |
Hikaye |
| Ekleyen |
: |
...ELF... |
| Eklenme Tarihi |
: |
11.04.2011 |
| Okunma Sayýsý |
: |
229 |
|
|
|
Yazý Ýçeriði |
Artık ne yapacağımı bilmez bir şekilde gecenin karanlığına sürüklenip gidiyordum. Olayların nasıl geliştiğini anlamamıştım. Her şey birden bire olmuştu. Neden bütün aksilikler beni bulurdu ki.
Birden yanımda belirdi ve kolumdan tutarak köşeye çekti.
“Her şeyi yanlış anladın lütfen bir açıklama yapmama izin ver.” Dedi bir saat öncesinde yalvardığı gibi.
“Boş versene ne açıklamasını istiyorum nede bir daha yüzünü görmek. Sadece lütfen hayatımdan çık.” Dedim umursamaz bir şekilde.
Kolumdan sert bir şekilde çekerek duvara dayadı bedenimi. Hiçbir şey yapamıyordum… Yapamıyordum. Gücüm kalmamıştı artık ne bir şey diyordum nede bir şey yapabiliyordum.
“Düş beni dinlemeden seni bırakmayacağım anladın mı?” Dedi sinirle yüzünü boynuma gömerek derin bir nefes aldı.
Bir şey dememi bekliyordu ama nafileydi. Hiç bir şey diyemiyordum sadece bu gecenin bitmesini diliyordum. Bir saat öncesini hatırlayınca hiçbir şey hissedemiyordum artık. Her nefesimde, her soluğumda o anı unutamayacaktım.
“Lütfen Akın eğer beni birazcık sevdiysen bırak gideyim. Artık hayatımda seni isteyeceğimi sanmıyorum. Suçluda olsan suçsuzda olsan, beni aldatsan da aldatmasan da artık istemiyorum.” Dedim son gücümle.
Beni bırakmıştı bu son isteğimde. Ağlamamak için kendimi zor tutuyordum. Arkama bakmamak için çok zor vücudumu kontrol ediyordum. Arkamdan:
“Lütfen Düş beni bırakma, ben seni aldatmadım. Seni bütün benliğimle sevdim ve seveceğim.” Dediğini duydum ağlıyordu.
İlk defa ağladığını hissettim. Arkamı döndüm ve baktım. Yere çökmüş ve yanaklarından yaşlar akıyordu. Onu hiç böyle görmemiştim ve ona doğru yürüdüğümü hissettim. Bana gözleri ıslak bir şekilde bakıyordu. Geri dönüm yapacağım şeyi yapmak istiyordum ama onu böyle görünce yapamıyordum. Yanına gittim ve yere çöktüm.
“Lütfen böyle yapma, ben artık yapamayacağım Akın. Bu ilişkiyi sürdürecek gücüm yok beni anla.” Diyerek koşar adımlarda yanından ayrıldım.
Bir taksiye atlayıp gideceğim yeri söyledim. Bir saat sonra ıssız yere gelmiştik. Cebimdeki bütün parayı verdim ve taksiden indim.
Sessizce gideceğim yere ilerledim. Artık gücüm kalmamıştı ve güçsüz bir şekilde yaşamayı sevmiyordum. O anı her nefes aldığımda hatırlamak istemiyordum. Akın’ı unutacağımı sanmıyordum zaten unutamazdım. Onu deli gibi seviyordum ve bu sevgiyi acı çekerek yaşamak yerine hayatıma son verecektim.
Sonunda gelmiştim uçurumun kenarına geldiğimde bütün içimde biriken yaşlar yavaşça yanağımı okşayarak süzüldü. Gözyaşlarım öyle çok süzülmeye başlamıştı ki etrafım bulanıklaşmıştı. Hayatıma son vermeden neler yaşadığım aklıma geldi.
Mutlu günlerim olmuştu, Akın hayatıma girmeden önce mutlu değildim. Ailem yüzünden çekmediğim kalmamıştı ama Akın hayatıma girince bu acılarım son bulmuştu. Bütün acılarımı sarmıştı ve beni mutlu etmek için yapmadığı şey kalmamıştı. Ama onu bir kadınla öpüşürken görmek içimdeki her şeyi yok etmişti. Onu dinlememiştim. Bunu kendim için yapmıştım neden mi? Çünkü başka acılarım da olacaktı bu olaydan sonra ve ben bunları yaşayacak güç bulamayacak duruma gelecektim.
Artık fazla vakit kaybetmeden uçurumun ucuna geldim. Kendimi sadece bir adım attıktan sonra boşlukta bulacaktım.
Tam bunu yapacaktım, tam adımımı atacaktım biri bileğimden tuttu ve çekti. Kimdi bu çeken kişi. Gözyaşlarımın arasından seçemiyordum yüzünü. Sonunda biri ağlayarak konuştu.
“Düş sen ne yapıyorsun? Hayatına son vererek beni de yok ettiğinin farkında mısın? O kadın benim eski nişanlımdı. Sen dinlesen de dinlemesen de anlatacağım. Beni aldatmıştı ve ben onu deli gibi sevdiğimi sanıp tam hayatıma son verecekken sen çıktın karşıma. Onu sevmediğimi anlamıştım ve şundan emindim ki seni deli gibi seviyorum. O kadın akşam gelip yeniden deneyelim dedi ama ben artık istemediğimi ve seni sevdiğimi söyledim. Seninle evleneceğimi söyledim ona ve o birden dudağıma yapıştı ve tam o sırada sen geldin.” Dedi bana sarılarak ve ağlıyordu. Öyle çok ağlıyordu ki bende ona sarıldım.
Bir şey fark ederek “sen benim buraya geleceğimi nereden biliyordun.” Dedim çatlayan sesimle.
“Çünkü bir zamanlar bende bunu yapmak üzereydim ama yapmadım çünkü onu sevmiyordum. Ama sen bunu yapacak kadar beni sevdin. Eğer atlayacaksan da birlikte atlayalım sensiz bu dünyada yaşayamam.” Dedi bana yaşlı gözlerle bakarak.
İçim acıyla kaplandı birden. Onunda benimle birlikte atlamasına asla izin veremezdim. Vermeyecektim. Onu bırakmayacaktım… Bırakamazdım.
“Akın ben seni bırakamayacağım. Nasıl yanılmışım.” Dedim ağlayarak ve sonra bir şey daha fark ettim “sen daha demin evleneceğimizi mi söyledin?” Diye sordum gözlerim yaşlı bir şekilde.
“Evet, sana evlenme teklifi edecektim ama o bunu batırdı.” Dedi sevgiyle bana bakarak.
“Gerçekten üzgünüm.” Diyecektim ama dudaklarıma yapıştı.
Farklı öpüyordu. Acı çekmişti ve şimdi özlemle beni öpüyordu. Bende onu öpüyordum tutkuyla. Artık birbirimizi bırakamayacağımızı anlamıştık. Beni öyle öpüyordu ki artık evrende tek biz varmış gibi hissediyordum.
Sonunda geri çekilerek nefes nefese “Hayatımın kadını benimle ölene kadar ve ölünce de birlikte olur musun?” Dedi gülümseyerek.
Bunu duyduğuma çok mutlu olmuştum ve “Hayatımın adamıyla bir ömür geçirmeyi geri çevireceğimi sanmıyorum.” Dedim ve ona sıkıca sarıldım.
|
|
|
 |
BİR ANLIK BİTİŞ NOKTASI Yazýsýna Yapýlan Yorumlar |
|
Bu Yazýya Henüz Yorum Yapýlmamýþ Veya Makale Sahibi Tarafýndan Yorum Onayý Bekleniyor. |
|
|
 |
BİR ANLIK BİTİŞ NOKTASI Makalesine Sizde Yorum Yapmak Ýstermisiniz? |
|
|
|