DIPSIZ KUYU
Derinlerdeyim bugun en derinlerde, hayatin ve yanlizligin cukurunda soguk, issiz ve guvensiz bir kuyudayim. Hayatin bir yerlerinde yanlizligin sonsuzlugunda icine dustugum bu kor kuyuda sonsuza dek yanlizim. Karanligin verdigi sefkatle ve hayata dair ne kadar hayallerim varsa hepsine minnettarim. Cunku onlar beni bu yanliz kuyuda her gun selamlayim bana yasama hevesi veren tek nedenler. Modernizmin penceleri arasina sikismis hayatim ve yasamaya borclu oldugum bir omrum var bu dipsiz kuyuda.
Bu dipsiz kuyu kalabaliklar arasinda karanlik ve en derinlerde. Kimsenin farkinda olmadan etrafindan gectigi ama bir defa bile olsun donup bakmadigi kohne ve sessiz bir kuyu. Icinde yanliz olmakla birlikte nefsin ciyanlariyla bogusmak zorunda kaldigim, kanli, oksuz ve pis kokulu bir kuyu. Icine dusenin kurtulamadigi, yanlizliktan yada soguk ve issiz bir omrun cekilmezliginden intihar ettigi her kosede olu kemiklerinin iniltilerinin duyuldugu bir kuyu.
Uykularin kabuslara karistigi, hayallerin gercegin yerini aldigi, ozlem ve umitlerin adinin hatirlanmadigi, gozlerin karanliktan kor oldugu, ellerin bedenden korktugu, ayaklarin akla guvenmedigi, kalbin hissini kaybettigi, nefsin envare makamina indigi bir kuyu.
Bu dipsiz kuyuda hayat cekilmez bir iskence, yasanilanin hayat kavraminin kapsamina girmedigi bir zaman dilimi. Bir ozlem gozleriminde gecmisin hatiralari. Sicagi ve sevgiyi hayal edemeyecek kadar soguk ve hissiz bir kuyu. Aldigim her nefeste cigerlerime dolar kanlar tane tane, olecegini bilmekle, hergun oluyor olmak arasinda ki farkindaligin adi bu dipsiz kuyu. Kulaklarim sagir, gozlerim kor, beynime dolan irinler akar her basimi tasa vurdugumda. Yuruyorum oylece bu dipsiz ve derin kuyuda, olume hasret bir ozlemle. Ne kollarimda guc, ne ayaklarimda derman kaldi, her tarafimda ciyanlar dusmemi dort gozle beklerken.
Ne hayata, ne zamana, ne de hatirlayabildigim kadariyla anilara kufredecek halim yok. Yoklugun ve yanlizligin karanlikla birlestigi bu kor kuyuda hayatta kalmanin bir anlamida yok. Hayat tanri icin yasanilan bir zamansa, yada tanrinin yarattigi zamanda ve mekanda yasamak insanin hayatiysa, olumun adi bir dost ve hasret oldu bu kor ve karanlik kuyuda.
Kurtulmanin mumkun olmadigi bu kuyuda dustum yuzustu oylece, kollarim iki yana acik, yuzumun yarisi camura batik ve nefes almamak icin cabalarken cagirdim azraili kiyamet surunu sessizce uflercesine. Hayat, zaman, ben ve dipsiz kuyu .
Halil Ibrahim Karsatar
4-29-2010 San Ramon,CA
|
|
Site Menü
Amatör Yazarlar, löşe yazarı olan Meliha DOĞU 'nun 2. kitabı, raflarda yerini aldı.
'İmkansız(!) Periler...' kitabından elde edilecek gelirle Artvinli kızlar okutulacak.
Elinizden bırakamayacaksınız!
Yazar Nezih Tavlaş'ın fotoğraf sanatçısı Ara Güler'in hayatını anlattığı''Foto Muhabiri'' adlı kitap yayımlandı.
