KARANLIK ODA
Karanlik odalarin issiz duvarlarina yaziyorum bunlari…Yercekemi ayaklarimin altindan kaymis beni karanlik dehlizlerin cukuruna atiyor. Gecen her saniye omrume sikilan bir kursun bu karanlik oda da.
Gokyuzunde bulutlar yildizlari kapatmis yine bu gece. Odam karanlik gokyuzu ondan karanlik. Beynimde kalabaliklarin ugultulari, yanlizliga firsat yok bu yanliz odam da. Hatirlayamadiklarim hatira oldu gecmisimde… Hatiralarla yasayan onu fotograflarla tacladiran kalabaliklar… Hepimiz bulutlarin isiltilarini sakladigi ayni gokyuzunun insanlariyiz. Beynimde ugultular gecmisin ses kayitlari, silemediklerim… gecen her saniyede gecmisim olan gelecegim… kalabalik kaldirimlarda kalabaliga karisan yanlizligim… icinden cikilmaz bir cendere bazen bu hayat, nasil olunecegi ogretilmeyen bir hayat, hayatla olum arasinda gecen zamanin “hatira” olarak saklandigi bir omur insanlarin yasadiklari…
Karanlik odamda yanlizligin sonsuzlugunda , bedenimin haykirislarina cesaretsizce hayir diyen beynim… Itiraf edemediklerim, ihtiraslarim gecen zamana namzet degismeyen hayatim ve korkak hastalikli ruhum… dort duvar arasinda bir cendere, siradanligin ve siginmisligin korkusunda kuflenen dusuncelerim… her uyandimda ayni sayiklamalarim… yanlizligimi hatirlatan zamanin farkli her fotografin ayni oldugu bu yanliz oda.
Dunya gozumde bir yanliz oda, soguk, havasiz ve bir o kadar kohne. Tum degisimlerin degizmezligi haykirdigi bu dunyada karanliklar yanlizligimin tek sahidi. Hatiralarla yaslanan bir omur ve geriye donulemez bir gelecek, dur durak yok bu zamanda, her sey birer tarih gecen her saniyede bu karanlik odam da.
Odam ne kadar karanlik olsada, yanlizligim kaynasir her akan goz yasima. Sefkatin ve hasretin edebiyatinda, asklara yazilan uzun misralarda, gulucukler arasinda sevinci hatiralarina ekleyenler olsada, bunlarin kayitlari yok bu karanlik odamda.
Gozlerimde bir hasret , odam karanlik ve soguk, gozyaslarimin buhari isitir titreyen yuzumu, hickiriksiz bir aglayis, korkunun son haddinde soguk ve yanlizlikla birlesen aciz bir cesaret ruhumda…. Tukenen umidlerim, yanlizligim, beynim, ruhum ve karanlik odam, hep birlikte olumun isildayan yuzune hasret, zamana namzet sonbaharin hasretindeyiz….
Halil Ibrahim Karsatar
Danville, 1-10-2010
|
|