 Kayıtlı Kullanıcı Girişi |
|
|
Reklam |
|
Haberler |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
Yanlış Aşk Bölüm 1 okunuyor. |
|
 |
Baþlýk |
: |
Yanlış Aşk Bölüm 1 |
| Kategori |
: |
Şiir |
| Ekleyen |
: |
tugce01 |
| Eklenme Tarihi |
: |
01.05.2010 |
| Okunma Sayýsý |
: |
245 |
|
|
|
Yazý Ýçeriði |
İnanmıyorum 4 sene sonra yine karşımda.. Ama neden ? Belki de vicdan azabı çekiyordur yada başka bir şey bilmiyorum.. Ama burada işte .. Ben 5 sene önce yani 7. Sınıfa gidiyordum .. İngilizce hocama aşık oldum.. Evet “o”na aşık olmuştum. Hem de çok..Herkes geçer diyordu ama geçmiyordu işte .. Hep onu düşünüyordum .. Ne zaman İngilizce kitabımı açsam hep onu görüyordum , bu benim daha çok çalışmamam sebep oluyordu gerçi.. Eğer bir öğretmeni severseniz ,o dersi daha çok seviyorsunuz.. Her Perşembe ve Salı günlerini iple çekiyordum.. Elimden geldiğince güzel olmaya çalışıyordum.. Bu çabalarım boşunaydı aslında bunu da biliyorum ama elimde değildi çok seviyordum.. Evliydi , anlayacağın imkansızdı benim için ama aşk işte laf dinlemiyor .. “O” derste başkasına gülse , başkasıyla ilgilense sanki başımdan aşağı kaynar sular dökülüyormuş gibi oluyordu..O bir sene çok çabuk geçti benim için, her şey çok çabuk gelişti .. Derslerim iyiydi , arkadaşlarımla aram iyiydi,”o” ‘unla aram iyiydi.. Sağ koluydum beraber vakit geçiriyorduk.. Derslerimiz ise daha eğlenceli geçiyordu.. Ben ise artık fiziksel olarak gelişmeye başlıyordum.. Boyum uzamıştı , kilom ise boyumla orantılıydı.. Bana her gülüşümde , her “canım” dediğinde umudum ikiye katlanıyordu.. Artık çevremdekilerle birlikte ben de kendimi güzel bulmaya başlamıştım .. Tek engel aramızda ki karısıydı.. O da pek önemli değildi. benim için.. Yaşımı zaten hiç umursamıyordum “aşkın yaşı olmaz “ o sene benim sloganımdı .. “o”na aşık olduğumu tüm sınıf biliyordu .. Ne yapayım saklayamıyordum bu duyguyu.. Herkesle paylaşmam gerekiyordu.. Çünkü bu coşku ağır geliyordu artık .. Sınıfımdan sır çıkmazdı biliyordum ve bu yüzden içim rahattı .. Ta ki o güne kadar .. Neşe, aptal kız .. Gitti ve “o”na söyledi .. Kızın bana gıcık olduğunu biliyordum ama bu kadarına kalkışamaz diye düşünüyordum.. Herkesi kendim gibi sanıyordum.. Ama değilmiş işte ..
O gün hayatım değişti.. İngilizce dersindeydik.. Yine en güzel halimle çıkmıştım karşısına .. Çok çok güzel gidiyordu dersimiz.. 2. Derse girdiğimizde suratı asıktı,gülmüyordu.. İlk defa onu bu kadar ciddi görüyordum .. bu hiç hoşuma gitmemişti.. Yanıma geldi.. normalde olsa mutluluktan uçardım yanıma geliyor diye ama bu sefer öyle değildi gelmemesini diliyordum tüm kalbimle..Keşke gelmeseydi.. Geldi ve “teneffüste yanıma gel “ dedi.. Ama çok ciddiydi.. Ne olduğunu da anlayamıyordum.. O gün teneffüsün gelmemesini her günden daha çok istedim .. İçimde kötü bir his ve aptal Neşe’nin suratında salakça bir sırıtma vardı ve bu beni daha çok korkutuyordu.. Ve o lanet olası zil çaldı .. Tam da çalmaması gereken zamanda .. Yerimden kalktım.. Arkasından gidiyordum .. Arkadaşlarım nereye gittiğimi soruyorlardı ama tüm yeteneklerimi kaybetmiştim sanki cevap veremedim.. Tek yapabildiğim “o”nu takip etmekti ve bunu da “o” dedi diye yapıyordum.. 3. Kata çıktı.. Bende arkasından gidiyordum.. Arkasında olduğumu bildiğinden bile şüpheliydim çünkü hiç arkasına bakmadı.. Okulun terasına çıktık ve nihayet durdu .. Bana döndü.. Suratında hiç görmediğim bir ifade vardı ve konuşmaya başladı :
_ Sen beni yanlış anlamışsın, Sen benim sadece öğrencimsin.. Seni sevmem söz konusu bile olamaz.. Bende senin yaşındayken öğretmenime aşık olmuştum……...
Başladı bilindik sözleri söylemeye … Ama artık ben onu duymuyordum .. sadece kafamın içinde dönen Neşe’yi dövme planları vardı.. Suratım yanıyordu, kızarmıştım büyük ihtimalle hissediyordum… “O” konuşurken arkamı döndüm ve koşmaya başladım.. Arkamdan “Esin” diye bağırdı.. Ama duymuyordum.. Çok sinirliydim..
Sınıfa girdim o aptal orada oturuyordu..Kulağına kulaklık takmış müzik dinliyordu.. Hiç bu kadar salak gelmemişti gözüme.. Ona doğru ilerledim.. Bana doğru baktı.. Anlamıştı ne yapacağımı sanırım, ayağa kalktı.. Ama artık çok geçti.. Çünkü çoktan kafasını alıp duvara yapıştırmıştım çığlıkları tüm sınıfı sardı ama umurumda değildi.. “Açıklayabilirim” diyordu .. Neyi açıklayacaktı ki..? Şimdi kafasını sıraya vuruyordum .. Çığlık atıyordu sürekli.. Burnu kanıyordu ve sanırım kırılmıştı.. Arkadaşlarım beni durdurmaya çalışsalar da sinirli olunca ne kadar güçlü olduğumu bildikleri için fazla zorlamadılar ve benim sakinleşmemi beklediler ama sakinleşemiyordum ..Çünkü hiçbir şey artık eskisi gibi olmayacaktı, öğrenmişti artık.. Bunları düşünürken hala vuruyordum ona ama artık yüzüne değil tekmeyle karnına vuruyordum.. Bir el beni geri itene kadar vurmayı sürdürdüm.. o el beni çekti ve ben yere düştüm.. Afallamıştım.. O elin “o” olduğunu anlayınca ise içimin acıdığını hissettim.. Neşe’nin başına geçti.. Onu kendine getirmeye çalışıyordu sanırım bayılmıştı.. Benim etrafımda ise tüm arkadaşlarım vardı.. Onun yanında kötü durumda olmasına rağmen hiçbir arkadaşımın olmaması önce beni sevindirdi,ama onun yanında “o” vardı ve sanırım şuan benim için bu daha önemliydi .. Beni itip ona ulaşmak istemişti ben onun önünde bir engeldim o an ve “o” beni incitmekten korkmadan beni itti .. Ben yere düştüm ve bana hiç bakmadan o salağın yanına gitti.. Ben hala yerdeydim bunları düşünürken.. Herkes beni kendime getirmeye uğraşıyordu.. Ama ben kilitlenmiştim sanki , duymuyordum hareket edemiyordum ve zar zor nefes alıyordum.. Arkadaşlarım beni yerden kaldırırken “o” hala neşeyi uyandırmaya çalışıyordu.. Sanırım bunu başardı ki onu kucağına aldı ve ayağa kalktı.. Bana döndü,kızgındı,nefret dolu bakıyordu bana … neşe bana korku dolu gözlerle bakıyordu “o”nun kucağında,bakmalıydı da çünkü ona olan sinirim hala geçmemişti.. Şuan elimde olsa üstüne atlar onu öldürürdüm ama “o”na zarar gelir diye korktum ve yerimde kaldım.. Sınıftan çıktılar .. O kucağındaydı.. Arkadaşlarım beni sakinleştirmeye çalışıyordu .. Kimisi ben ağlarken bana sarılıyor, kimisi su getiriyordu.. Hepsi bir telaş içindeydi.. Ama ben ne biliyim ya hiç bir şey hissedemiyordum.. Uyuşmuştum sanki..Aradan 1 saat geçti ve “o” içeri girdi.. Bana doğru geldi.. Yaklaşıyordu.. Sanki her şey ağır çekimdeydi.. Yanıma geldi kolumdan tuttu, yine canımın acıyıp acımamasını umursamıyordu.. Kolumdan tutup oturduğum yerden kaldırdı.. Ve :
_Kızın burnunu kırmışsın,Onun Hiçbir suçu yok.. Seni sevmiyorum aptal ..! Onunla ilgisi yoktu o söylesin yada söylemesin seninle aramızda hiçbir şey olmayacak..! “ dedi ..
Canım yanıyordu hem de çok .. Ama onu seviyordum ve şuan ona bunu söylemek istiyordum.. Bağırarak –Seni Seviyorum- demek istiyordum.. Ama söyleyemiyordum… Çünkü karşımdaki “o” değildi biliyorum.. Benim sevdiğim adam değildi bu.. Etrafıma baktım.. Herkes şaşkındı.. En az benim kadar .. Ama şuan sadece onu sevdiğimi söylemek istiyordum.. Çünkü bunu söyleyince eski Tarık’ın geleceğini düşünüyordum.. Tüm Gururumu ayaklar altına almak pahasına olursa olsun bunu denemeliydim .. Ve Bağırarak:
_Sadece Seni Seviyorum dedim..
Sınıfta bir sessizlik oldu.. Beni tanıyanlar bunu ne kadar zor yaptığımı,bunun benim için ne kadar zor olduğunu biliyorlardı.. Ama cevap beklediğim gibi olmadı..” O”:
_Ama artık ben senden nefret ediyorum.. Gidip kızdan özür dileyeceğini söyleyeceğine,hala yüzsüz yüzsüz “Seni Seviyorum” diyorsun ,Sen nasıl bir kızsın? dedi ve bana
T-O-K-A-T attı.. O an sanki dünya durdu benim için.. Bazı arkadaşlarım “o”nun önüne geçip bağırmaya başladı.. Bazıları ise beni sınıftan çıkarma çabası içindeydi.. Ama bu böyle bitemezdi.. eee sonuç neydi peki.? Bundan sonra ne olacaktı ..? Bu kadar mıydı ..? Bu muydu yani.. ? Tüm emeklerim , tüm çabalarım, tüm çalışmalarım, bunun için miydi ..? Bu muydu ..? “o”na doğru gittim.. Karşısında durdum ve gözlerimi gözlerine diktim..Gözlerinin içine bakınca içimdeki sızı daha çok artıyordu.. Hala onu seviyordum.. İçimde demin olan olaydan dolayı sadece ufak bir kırgınlık vardı ve bu “o” özür dileyince geçecekti.. Çünkü “o” nu gerçekten çok seviyordum.. Bakıyordum gözlerine kaç saniye ya da kaç dakika baktım bilmiyorum.. Ama gözlerinde pişmanlığı arıyordum bunu biliyordum.. Ama neden yoktu ? Ve bu geçen dakikalar ya da saniyeler bana nefreti getirdi .. “o”ndan nefret etmek istemiyordum ama .. “o”na bakarken gözlerinde ufak bir pişmanlık olsa tüm duygularım geri gelecek ve nefret gidecekti bunu da biliyordum.. Ama yoktu işte lanet gözlerinde ufak bir pişmanlık bile yoktu.. Buda beni nefrete daha çok itiyordu.. Sanırım “o” da bunu istiyordu bilmiyorum ama ,bunun için tokat çok fazlaydı.. Evet biraz önce bana bir tokat atmıştı..Bu kabul edilemezdi.. Bunu kendime itiraf ettikten sonra gözlerim sanki başka açıldı.. Çünkü artık “o”ndan nefret ediyordum .. Evet Nefret ediyorum..Yada etmek istiyorum çünkü “o” artık bana eski sevdiğim Tarık’mış gibi gelmiyordu.. “O” başka biriydi artık benim için.. Gözlerimden akan yaşlar durmuştu artık.. Tüm sesimle, çıkarabildiğim en yüksek sesle :
_SENDEN NEFRET EDİYORUM.. SEN HİÇBİR ŞEYE DEĞMEZMİŞSİN!!!! diye bağırdım..
Garip artık gözünde pişmanlık görüyordum.. Ama artık umurum da değildi.. Tüm nefretimle son kez gözlerine baktım.. Ve sınıftan çıktım.. Arkamdan adımı söylediğini duydum.. Arkadaşlarımın ona kızdığını , hakaret ettiğini de duyabiliyordum.. Ama artık önemli değildi 1 senelik aşkım sona ermişti şu son 1 saatte. içim çok acıyordu.. Ama artık “o”nu önemsemeyecektim..En azından bunu deneyecektim.. Yaşananlar artık önemli değildi benim için .. “o” bitmişti..Daha doğrusu bitmesini istiyordum. Artık kendi hayatımı düşünmeye karar verdim ve Yeni bir sayfa açtım kendime.. “O”nun olmadığı ve ben izin vermedikçe bana zarar veremeyeceği, üzemeyeceği bir sayfa.. Bu artık benim hayatımdı. Ne “o”na ne de başka bir erkeğe teslim etmeyecektim hayatımı..
|
|
|
|
Yanlış Aşk Bölüm 1 Yazýsýna Yapýlan Yorumlar |
|
Bu Yazýya Henüz Yorum Yapýlmamýþ Veya Makale Sahibi Tarafýndan Yorum Onayý Bekleniyor. |
|
|
|
Yanlış Aşk Bölüm 1 Makalesine Sizde Yorum Yapmak Ýstermisiniz? |
|
|
|
Amatör Yazarlar, löşe yazarı olan Meliha DOĞU 'nun 2. kitabı, raflarda yerini aldı.
'İmkansız(!) Periler...' kitabından elde edilecek gelirle Artvinli kızlar okutulacak.
Elinizden bırakamayacaksınız!
Yazar Nezih Tavlaş'ın fotoğraf sanatçısı Ara Güler'in hayatını anlattığı''Foto Muhabiri'' adlı kitap yayımlandı.
