babamın kaldıgı cezaevlerinde,öğrenmişim beklemeyi
''görüş günü çift camlardan ses gelmiyor ''derken adını hatırlamadıgım o şarkıcının sesi hala kulagımda,babama armagan ettigim hediyeler koynumda saklıyken daha..
cocuktum ben,hasreti beklemeyi,sıcaklıgı yenı yeni öğrenmişken babamdan uzak düşmüşüm...
ve belkıde daha ''içeri düşmek'' nedir bilmeden onunla sevmişim kara yolculugunu
ve o anda düşmüş içime o kavuşamamak hissi,
hatırlarım lekeli bir turuncuydu kaldıgı yerın rengi
''üşüyormuyudur anne babam orda''
''anne babama vuruyorlarmıdır sence''
''ama benim babam uzun boylu,döver hepsini.....''
''hadi kızım kapa gözlerini,sen açtıgında baban gelmiş olacak'''...
kapadım gözlerimi
sonra açtım
ardıma baktım dogrularak otobüs koltugundan
babam yalnızdı oracıkta....
hani gelecekti...
yaş dedim ya 27,saklıyor hafızasında böyle şeyleri
unutmuyor unutulmuş gibi yapılan gerçekleri...
ve
bir urgan gibi taşıyor boynunda,çocuk geçmişini..
|
|