 Kayıtlı Kullanıcı Girişi |
|
|
Reklam |
|
Haberler |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
ben'in hazin sonu! okunuyor. |
|
 |
Baþlýk |
: |
ben'in hazin sonu! |
| Kategori |
: |
Kişisel |
| Ekleyen |
: |
kardilin |
| Eklenme Tarihi |
: |
05.04.2010 |
| Okunma Sayýsý |
: |
260 |
|
|
|
Yazý Ýçeriði |
içimden sana bir şey yazmak gelmiyor kaç gündür.. çünkü bütün hüzünlü kelimeleri tükettim. Neşe ise bir yere kadar.. sessizliğin ister istemez bana da sessizlik veriyor. Suskunluğun, bu umarsızlığın, beni giderek sana benzetiyor. Senden bir parça oluyorum, senden doğuyorum, senden akıyorum.. ve yere düşüyorum. Ve sonrasında benden bir şey kalmıyor. Tuz buz oluyor suskunluklarım, onlar da yok oluyor..
ve geriye hiçbir şey kalıyor bizden. Bulanık bir girdabın içine dalıyorum. Karanlık, sessiz, çığlıklar içinde.. uğultular var.. kulaklarım patlayacak gibi oluyor.. ama yine de bu sessizlik bana fazla geliyor.
- Bi saniye.. bi saniye.. sen şimdi böyle dramla başladım diye böyle mi devam edeceğimi sandın? Hah! Güleyim bari.. hayır canım.. aksine bi kaç gündür çok mutluyum. Çünkü doğduğum gün anladım ki o kadar da yalnız değilmişim. Bir sürü insan kutladı doğum günümü.. hiç hesapta olmayan unutulmaya yüz tutan, ya da yolda görsem selam vermeyeceğim insanlar bile kutladılar hep. İnanamazsın nasıl sevindim. Nasıl mutlu oldum. Çünkü yalnız değilmişim o kadar.. bir sürüler düşünebiliyomusun.. hepsi de beni seviyorlar.. ne güzel değil mi.. hiçbir doğum günümü bu kadar çok insan kutlamamıştı benim. Yaşasın, yalnız değilim ben!!!
- Hıh! yalnız değilmişim:! Hadi itiraf et kendim. Sen değil miydin face’de herkesi online görürken kimsenin oralı olmadığını gördüğünde koskoca yazılarla ana sayfaya müdahale edip ‘doğum günümü kutlasanıza beeee’ diye yazan edepsiz. İnsanlar da o kadar hödük değiller herhalde. Yazdılar garibe üç beş bişey.. insanlardan dilendin sen! İnsanlardan senin doğum gününü kutlamalarını dilendin.. sen bu kadar aciz misin? İnanamıyorum sana kendim. Anlasan iyi olur artık. Kimse yok, hiç kimse yok! Deli gibi sevdiğin adam bile o gün face’e girdiği halde, gördüğü bildiği halde tek kelime yazmadan gitmiş. O senin yazdıklarını hak ediyor mu? Bir düşün! Adamın umrunda var mısın? Bir düşün! Nesin sen? Artık kendine gel! Utanıyorum yaptıklarından.. bu kaçıncı rezillik.. yeter!
- Offf! Defol başımdan.. sen benim cesaretimi kıskanıyorsun. Hiç kimse benim gibi olmadı olmayacak. Üstelik rezillik değil benimki: AŞK canım AŞK!!! Ama sen ne anlarsın değil mi.. sen ancak toplumun önyargılarını, kendi aptal zayıflığını, ödlekliğini bilirsin. Sen busun işte. Ama ben bu değilim. Benim içimde yanardağlar patlar, közler alev alır, durmak bilmez bir çağlayan coşar deli deli.. sen kapalı kapıların arkasında saklanıp yalnızlık şarkılarını okumaya devam et. Ben yalnız değilim. Çünkü bana yazsaydı herhangi bir şey- ki bu sıradan bir doğum günü kutlaması bile olabilirdi- umutlanırım diye korkuyor. Halbuki bilmiyor ki ben ondan çoktan vazgeçtim. Yaptığım her şey benimle ilgili. Ve bunu sana defalarca söyledim. Onu düşününce deli gibi olduğum için ve bu çağlayanlara kasırgalara karşı gelemediğim için, bu fırtınalara bu top patlamalarına engel olamadığım için sürekli faaliyet halindeyim. Ölmemi mi istiyorsun kendim? Yo, hayır.. ben böyle gayet iyiyim.. o sessizliğe bir daha karıştıramazsın beni. Sen ne halin varsa gör, beni çirkef yalnızlığına bulaştırma!
- Sen.. gerçekten.. yoldan .. çıkmışsın.. nasıl bu kadar kör olabiliyorsun! Yok diyorum sana yokkkk! Aşk yok! sevgi yok! Yaşamak yok! Sadakat yok ! güven yok! Şefkat yok! Bitti anla artık.. annemin zamanında yaşandı en son aşk. Artık kalmadı. Tükettiler.. hepimizi tükettiler! Bizi de tükettiler!! Kaç kez demedim mi sana? Kaç kez en iyi arkadaşın olmadım mı senin? Her terk edilişinde tutmadım mı elini? Bir an yalnız bıraktım mı seni? Ama sen her defasında yine ayağa kalktın. Hiçbir şey olmamış gibi toplayıp gözünün yaşlarını en derin yerine kilitledin. Sana yapma dedim, çıkar onları oradan, kilitleme dedim, unutma sana yapılanları dedim.. her yeni tanıştığın insana kaptırma kendini hepsi aynı dedim, zırhlar verdim sana, kuşattım. Yenilme bir kez daha diye.. aynı şeyleri yaşama artık diye.. yapmadım mı!! Benimle inatlaşmaktan başka bildiğin bir şey yok.. utanıyorum senden!
- Eeeeee utanırsan utan. Bana ne!.. asıl senin başka bildiğin bir şey yok.. yeter artık bırak bu numaraları.. gurur abidesi kesildin başımıza. Saydığın şeyler tamamen bitmedi. Kabul etmiyorum. Sadece şu an zamanı değil ve bir gün bir yerde bulacağım onu biliyorum. Belki yanlış insanların kapısını çalacağım ama bulacağım onu. Göreceksin o zaman. Geberip gideceksin, tüm o karamsarlıklarını alıp def olacaksın hayatımdan. Ve üstelik ben tükenmedim. Gördüğün gibi hala çok güzelim ve hala çevremde en çok sevilen kişiyim ve üstelik eğlenceliyim.. çünkü hayat çok güzel.. beni etkin altına almaya çalışma. Dediğin gibi, bir zamanlar sana çok yüz verdim. Elimi uzattım kaldır beni diye, sadece o şefkat numaralarıyla beni daha da ittin derinime. Beni yalnız bırakmadın, çünkü sen olmasan adın gibi iyi biliyordun toparlanacağımı. Ve gözyaşlarımı saklarken en derin yerimde senden nefret ediyordum. Çünkü senin yüzündendi bu melodram. Belki her şey çok güzel olabilirdi yeni tanıştığım zaman hepsiyle. Ama sen o aptal gururun ve o aptal kibrinle sırtını döndün her birine. Tam yeni heyecanlarımla başlamak üzereyken yeni ilişkilerime sürekli başıma vurup, bu da seni terk edecek, bak bu da terk edecek, yarından tezi yok gör bak diyerek soğuttun beni şartlandırdın. Heveslerimi erken yitirdim hepsinden bu yüzden. Ve sen beni deli gibi kıskandın. Verdiğin zırhlar sadece tuzaktı. Yaklaştırmadım içime kimseyi, ruhumu sakındım herkesten. Asıl şimdi başlıyorum hayatıma.. ve seni bu hayatımın içinde istemiyorum. Sen benim hiçbir zaman en iyi arkadaşım olmadın. Bunu bil ve çekil hayatımdan..
- Ah canım benim, ah.. bak yine aynı şeyi yapıyorsun. Kendince mutluluk oyunları oynuyorsun. Vazgeç artık bu sahtelikten. Gerçek ol, kendin ol! Hayatın boyunca bana mahkumsun sen. Biz birbirimiz için varız. Senin eş ruhun benim. Bırak diğerlerini. Birbirimize tutunarak yaşayıp gidelim. Gülümsemek zorunda değilsin insanlara.. seni benden iyi anlayan yok. Senelerini yitirdin gözümün önünde.. içim nasıl eridi her yitirişinde. Birine takıldığın zaman seneler geçiyor gidiyor anlamıyorsun. Neredeyse 30 yaşına vardın. Elinde avucunda ne var benden başka? Düşün biraz lütfen.. zaten hayatın bok gibi görmüyor musun? Güzel giden ne var ki şu sırada.. bir de ben gidersem nasıl kalırsın tek başına.. barlara mı gideceksin her hafta sonu? eğlenecek misin yeni insanlarla? İçip içip dağıtacak mısın? Ya sonra? Sonra ne yapacaksın? Tek gecelik bir ilişki bile yaşamayı beceremiyorsun. Yüzüne gözüne bulaştırıyorsun. Seni terk ettiğimde sen kendini de terk ediyorsun. Bunu yapamam..
Hadi yaptım diyelim.. yine kaldın diyelim bensiz. Bu boşluğu hatırlıyor musun bir yerden? Ben seni bıraktığımda sen yine ali’ye koşacaksın. Tek becerebildiğin bu çünkü. Birilerinin peşinde koşmak. Son favorin ali olduğu için onu örnek veriyorum. Aptal kız. Yiyeceksin yine tekmeyi. Sonra bağıra çağıra beni arayacaksın. Küçücük kedini alet edip dualarına ondan bile medet umacaksın. Ölümün eşiğindeyken ben geleceğim kapına. Yine seni kurtaracağım. Yine elini tutacağım. Aşk şarkıları söyleyeceğim kulağına, sigaranı yakacağım, karnını doyuracağım, senin yerine ben nefes alacağım- Ki sen hayatta kalabilesin. Duvarları arkadaş edeceğim birlikteliğimize. Sen, ben ve duvarlarımız.. bizim başka kimseye ihtiyacımız olmayacak. Tek kelime etmeyeceğim,koşa koşa yanına geleceğim.
- Hiç vazgeçmeyeceksin değil mi? Hiç durmayacaksın. Hiç bana nefes aldırmayacaksın. Çünkü bütün nefesleri sen alacaksın. Düşündüm, sanırım dediklerin doğru. Yalnızlığım, hayattaki tek sığınağım.. beni hiç bırakma sakın. Senden ne kadar nefret edersem edeyim sensiz olamayacağım gerçek. Al beni, kapat yine duvarlarına…kır kilitlerimi.. dök ortaya bütün foyalarımı. Beni benden et.. beni delirt.. beni yok say.. düş önüme ve yollarımı sen seç.. beni koru, gözet.. kanatlarının altına al.. ve yine o şarkıyı söyle bana…
Yeni tanıştık belki de
Ama kim bilir belki de hep vardın
Eşlik ediyordun sessiz ve sinsice belki de
Şimdi şimdi anlıyorum kurnazca ayırdın beni belki de
Lime lime savurdun sevdiklerimi belki de
Senin olmamı istedin ama belki de bir aşık gibi
İnatla bunca zaman kendine sakladın belki de
Bir tohum gibi serpildin filizlendin ben oldun belki de
Yatağımı bile paylaşabilmek için benimle
Yalnızlığım yaşamak zorunda olduğum beraberliğimsin
Yalnızlığım kanımsın canımsın sen benim çaresizliğimsin
Yalnızlığım bugünüm yarınım sen benim hüzünlerimsin
Yalnızlığım tek bilebildiğim sen benim vazgeçilmezimsin
|
|
|
|
ben'in hazin sonu! Yazýsýna Yapýlan Yorumlar |
|
Bu Yazýya Henüz Yorum Yapýlmamýþ Veya Makale Sahibi Tarafýndan Yorum Onayý Bekleniyor. |
|
|
|
ben'in hazin sonu! Makalesine Sizde Yorum Yapmak Ýstermisiniz? |
|
|
|
Amatör Yazarlar, löşe yazarı olan Meliha DOĞU 'nun 2. kitabı, raflarda yerini aldı.
'İmkansız(!) Periler...' kitabından elde edilecek gelirle Artvinli kızlar okutulacak.
Elinizden bırakamayacaksınız!
Yazar Nezih Tavlaş'ın fotoğraf sanatçısı Ara Güler'in hayatını anlattığı''Foto Muhabiri'' adlı kitap yayımlandı.
