| Hayatım, bir roman değil belki Yada bir tablo Olsun ne çıkar! Yazacak elbet vardır? Başı hep baharın hayatın, Tertemiz duygular, saflıkla bakılan yeryüzü. Fark ettiğinde hayatın acımasızlığını, Ya aşık olmuşsundur, Yada en sevdiğin parçandan olmuşsundur! Hayatım demeyi o zaman öğrenirsin İki şekildede acı ile! Zaman geçer hayat sürer Akışındaki hıza hiç ara vermeden. Anlamazsın geri gelmecek olan gençliğinin tadını. Beden yorgunluk nedir hissettiğinde , Ah o gençliğim dersin! O benim hayatımdı nasılda hemen geçti? Tam umutsuzca bakarken gençlik fotoğraflarına, Bir yansıma gelir gözlerinin önüne! Hemen vazgeçmezsin işte o an, Yansımadaki yüzünü görünce yaşamın tadından. Belki genç değilim fotoğraflardaki kadar, Ama hala yaşanacak çok şey var dersin. Karamsarlık gider aklından hemen. Başlarsın daha neler yapabilirim diye düşünmeye? Aklın gelen listeyi kontrol eder, Sana en uygun olan çılgınlıkları yaparken hayallersin kendini! Bir tebessüm sarar yüzünü Yılların bıraktığı izleri görmeden yüzünde. Sevmiş sevilmişsin be! Birde umutlarını simgeleyen senden parçalar var hayatta. O geçen zaman boşa geçmemiş işte derken. Gökyüzüne bakarak gençken kurduğun hayalleri düşünürsün! Yapamadıkların olsada geride. Yapacak hayallerinin olması ışıktır kalbine! Hayatım bu benim hayatım dolu dolu yaşayacaklarım. Eeee bu kadar hayal yeter hayatım dersin, Az sonra gelecek hayat arkadaşın, Ve senden birer parça olan çocukların için, Kur bakalım sofranı kuş sütün eksik kalsın! HAYATIMMM:)))))))))))) |
|