Memnun değilim hayatımdan sanki her şey ağız birliği etmişcesine üzerime geliyor,sıkıyor,örseliyor,hırpalıyor hayat beni.O minicik hayat dolu öğrencilerimin tuhaf,sevimli ayı yavrularına benzeyen hareketleri bile mutlu etmiyor hatta zıvanadan çıkarıyor.
Sınav derdi,atama sorunu,kendimle ilgili sorunlar herşey bu uğursuz seneye birikti. Acıyıda mutluluguda yavaş yavaş sindirmek gerekiyormuş bizimkisi tam tersi oluyor ama kendime güvenimi kaybetmedim daha batmış kağnıyı koca öküz çıkarırmış,ben bu senenin üzerinden gelecek gücü nerden bulacagım,sevgilim beni anlamıyor;annem kaderci,arkadaşlarım bu çıkmaz köyden uzakta.
Ey milli eğitim bakanlığı dağda çoban olsam daha mutlu olurdum senin bünyene öğretmen olmak için kendimi paraladığıma değer mi bilmiyorum ama şu hayat denen canavar beni esir etmiş,sımsıkı sarmış,özgürlügümü sakladığı sandığn anahtarını da midesine indirmiş geriye dönüş yok biliyorum.O ZAMAN TAM YOL İLERİ OĞLUM! |
|