Kayıtlı Kullanıcı Girişi |
|
Reklam |
Haberler |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
İP::: okunuyor. |
|
 |
Baþlýk |
: |
İP::: |
| Kategori |
: |
Şiir |
| Ekleyen |
: |
euadne |
| Eklenme Tarihi |
: |
02.03.2010 |
| Okunma Sayýsý |
: |
266 |
|
|
|
Yazý Ýçeriði |
Babanemin karman çorman olmuş yün ipini çözmeye çalışmak gibi birşey yaşamak. İmkansız değil,sıkıcı ve bir zorunluluk hali... Çözüldüğünde ayaklarını, bedenini ısıtacak birşeye dönüşeceğini bildiğin halde kaytarmak için elindengeleni yapmak gibi.
iyice sıkıldığın anlarda kesip kopardığın, yeni bir uç bulayım derken işe yaramaz hale getirdiğin bir ip...
Sadece sen yoksun ayrıca bu işte. Sen açmaya çalıştıkça bir ana bir dana sokulur ipe, sen çektikçe kemirir onlar bir köşede. İpin düğümlerini gördükçe karışır düşüncelerin. Onu burdan- bunu şurdan geçirince çözülecek gibi görünür. Tam çözdüm derken başka bir yumak yün atılır önüne. Yardım etmeye çalışanlar olur ama bakarlar düşünceler ip kadar karışık, bakışlar karanlık, kaşlar çatık... Tek bi çözüm sunarsın onlara... Kaçış... Ve hep muzur bir kedi açtığın yumaklarla oynayıp tekrar karıştırmak için alacalı bulacalı renkleriyle renkleri ile gıcırdayan koltuğun sol alt köşesinde.
Oynanmaktan, kesilmekten, çekilmekten eskimiş iplarden renkli ancak sünmüşbir kazak çıkabilir ancak. Büyüyünce giyer diye boyu, kolu ve hatta çizmeyi aşan, deseninden nefret ettiğin bir kazak... Ve yerinden kalkmaya cesaret edemediğin için o kazak asla teninle uyum sağlamayacak... |
|
|
 |
İP::: Yazýsýna Yapýlan Yorumlar |
| Üye Adý : euadne |
Yorum Baþlýðý
: yprk |
| Yorum Tarihi : 02.03.2010 |
| lütfen yorumlayınız.. yorumlarınız sizler kadar değerli... |
|
| Cinsyet :
Bayan |
| Þehir : bursa |
| Üyelik Tarihi :
01.03.2010 |
|
|
 |
İP::: Makalesine Sizde Yorum Yapmak Ýstermisiniz? |
|
|
|