11 Mayıs , ilk defa sabah dertleşiyorum seninle . Sende olmasan kim dinler , kim bilir yalnızlığımı ve kim anlar nicedir eski bir yorgan gibi beni saran kronik mutsuzluğumu . Ama bu günlerde bir sen oda bağzen , bağzen dediysem o da seni hatırlayacak kadar ayık olduğum zamanları tayin etme açısından yani işte , yani bir sen güldürüyorsun yüzümü adın gibi meleğim . Ah , anan olacak cadıya ve uyuz bakışlı babana kızmasam hergün ama hergün seni sevmeye gelcemde , olmuyor işte . Ha işte ne dersen , aslında ablamda , eniştemde haklı ama nasıl içmiyeyim meleğim , ha nasıl ? Gücüm yok yaşamaya ve cesaretimde ölümle erken tanışmaya . Geriye kala kala sarhoşluğum . Sen bakma onların ben için söylediklerine . Bende biliyorum okumuş ve iyi bir bankada iş bulup kaybetmenin kötü bir şey olduğunu da , Onlar bilmiyorlar ben onların hatırına buralarda durmaya katlanıyorum . Sırf öldüğümü görsünler de ağlaşıp durmasınlar diye , sırf bu yüzden yollara düşmedim . Oysa belkide gülümseye bilirdim biyerlerde .. Ah meleğim anlatamadım beni buraların sıktığını . Ne zaman ağzımı açsam gençlik ateşi geçer dediler . Bak otuz dördüme geldim ama hala sıkılıyorum , geçmedi be ana geçmedi . Neyse tek dostumla buluşma zamanı . Ayıkken kızıyorum , kızıncada aklıma kötü kötü şeyler gelio ben yine beynimi susturayım en iyisi . Tek dostum dediysem şişeme alınma be günce ciğim sen de tek sırdaşımsın . Ne zaman dostumla eğlensem hop sırlar masaya ama sen , sen sırsın daha mühim lisin bana . Bu günlük yeter , birazdan meleğime gitçem . Ayaklandı kereta , dayı bile diyo . Gerçi geçen havalara aterken beraber yuvarlanıp kaşını yardık diye baban eve almaz ya , yinede annene güveniyom nede olsa abla , dayanamaz alır beni eve . Söz bugün az içerim karanfilde çiğnerim , traş bile olcam kız .Sırf melek yüzünden öpeyim diye.
Elimi kaşımın biraz üstüne götürünce anladım bu yara dayımdan hediye . Bilseydim yüzümdeki bu küçük çizgiden bunca zaman nefret etmezdim . Şimdi beni uzaklardan dönmeyecek dayımla bağlayan bir bağım var . Artık her aynaya baktığımda bana Onu hatırlatacak bu izi çook seviyorum . Ve karanfil çiğnesende alırdım alkolun keskin kokusunu da hiç rahatsız olmazdım çünki bu koku dayımın kokusuydu . Ben bu kokunun alkol kokusu olduğunu öğrendiğimde dayım çok sevdiği şişesinden uzakda , hastane köşelerinde beynini doktorların ağır ilaçlarıyla uyuşturan ve tahminimce tüm ziyaretleride beni tanımıyandı .... |
|
Site Menü
Amatör Yazarlar, löşe yazarı olan Meliha DOĞU 'nun 2. kitabı, raflarda yerini aldı.
'İmkansız(!) Periler...' kitabından elde edilecek gelirle Artvinli kızlar okutulacak.
Elinizden bırakamayacaksınız!
Yazar Nezih Tavlaş'ın fotoğraf sanatçısı Ara Güler'in hayatını anlattığı''Foto Muhabiri'' adlı kitap yayımlandı.
