Son Yaprak
Yıllar önce kendi ellerimle fidanını diktim. Büyük bir özenle suladım. Gözüm gibi baktım ona; büyüttüm, yeşerttim, artık kocaman bir çınar ağacı olmuştu. Heybetiyle, coşkusuyla, gölgesinin serinliğiyle, yapraklarının güzelliğiyle büyülüyordu görenleri. Herkes hayran hayran bakıyordu ağacıma. ‘’Nasıl başardın?’’ diye soruyorlardı. ‘’Azıcık şefkat, azıcık özen, azıcıkta aşk’’ diyordum.
Günler, haftalar, aylar ve yıllarca zamanında gözyaşlarımla suladım. Aşkımla ısıttım koca gövdesini. Şefkatle okşadım yapraklarını, yüreğimle onun yüreğini ayrı tutmadım. Özenle büyüttüm, özenle…
İçten içe yiyorlarmış ağacımı, kem gözleri değiyormuş, kör olasıcaların. Kıskançlıklarından kuduruyorlarmış meğer bilemedim, sakınamadım, koruyamadım, engelleyemedim. Gözlerimin önünde eridi gitti garibim. Yaprakları birer birer döküldü. Her dökülen yaprakla yüreğimin bir parçasıda koptu gitti. Ciğerim yandı. Lanet ettim, beddua ettim, kem gözlerle bakanlara. Kıskananlarının yürekleri dağlansın istedim. Ciğerleri parçalansın istedim. Tıpkı benim gibi…
Son yaprağını geçenlerde kaybettim. Ağacımın dallarını, gövdesini, köklerini hepsini, her şeyini kaybettim. Hüzün çöktü içime, yüreğim yangın yeri. Yıkıldı hayallerim, umutlarım. Ağladım, ağladım. Göz pınarlarım kuruyupta yaş gelmeyene dek ağladım. Sonra oturdum, hülyalara daldım, düşündüm. ‘’Vazgeçmek yok, umutsuzluğa kapılmak yok’’ dedim. Yeniden dikeceğim fidanını, gözyaşlarımla sulayacağım. Azıcık şefkat, azıcık özen, azıcıkta aşkla yeniden yeşerteceğim, büyüteceğim. Yıkılan ağacımdan daha güçlü, daha büyük, daha güzel olacak yeni dikeceğim çınar ağacım. Bu sefer kimselere göstermeyeceğim, kimselere duyurmayacağım, kimselerle paylaşmayacağım. Yeniden filizlenip, büyüyecek. Kem gözlere görünmeden, sinsi insanlara rastlamadan, yüreğimin en kuytusunda… Güzellikle, cesaretle, emekle, hiç yorulmadan koşacak, tüm benliğiyle inanacak, sevecek, âşık olacak, yüreği yanacak, vefakâr ve cefakâr olan tek bir kişi görecek ağacımı.
Bahçesinin kapısı ona açılacak, isterse gölgesinde serinleyecek, yapraklarını okşayacak, her güzelliğinden faydalanacak.
Tek kişilik yerim var, gölgesinde, gelmek isteyenin yüreğimin en kuytusunda yeri var.
|
|
Site Menü
Amatör Yazarlar, löşe yazarı olan Meliha DOĞU 'nun 2. kitabı, raflarda yerini aldı.
'İmkansız(!) Periler...' kitabından elde edilecek gelirle Artvinli kızlar okutulacak.
Elinizden bırakamayacaksınız!
Yazar Nezih Tavlaş'ın fotoğraf sanatçısı Ara Güler'in hayatını anlattığı''Foto Muhabiri'' adlı kitap yayımlandı.
