^ DAMLA DOLU YÜREKLER ^

Gökyüzü ağlıyor bugün...
Yağmur kadar saf bedenim, yorgunluk savaşını kaybediyor.
Gözlerimde elektrikler söndü...
Pamuk ipliğinden ellerim, titriyor...

Adrenalinim git gide artıyor.
Hayallerimi besliyorum tükenmesinler diye...
Ay, tek hecesiyle hüzüne doğru yönlendiriyor sanki beni.
Sensizliklerdeyim,
Ama umutlarımla...

Umutlarda, beslemiyor yaralanmış yüreğimi...
Damlalar dağılıyor, elmacık kemiklerimden...
Bedenim savaşlarda...
Üstün derecede yorgunluktan kemiklerim titremede.

Özlemim yine dozunu aşmış durumda,
Ağlamaklı hıçkırıklarım tüm şehri toplamış etrafıma,
Her yerden bir ses...
Karanlığın en dibindeyim...

Aslan misali kükreyen yüreğim...
Mideme doğru yaşlar akıtıyor...
Üzüntünün doruklardan inmeyeceğini bile bile...
Gizleniyor tepkisizce.