Kadim bir aşkın finalinde kusursuz ayrılığın,doyumsuz acının sahnelendiği an.Ve sonrası başlar peşi sıra hasret fırtınası.Bütünden kopan parça misali buruk,kırılgan ve eksik hisseder kendini insan.Anlam veremez üstüneüstlük bu haline.Neydi beni ona böylesine bağlayan?..derken...Anahtar kelime dökülür birden ''ben gibi''sanki.Durup düşününce birazda irdeleyince çözümlersin hemen.Yabancı bir yüzün zamanla,yavaşça karışması sana.Senden tavırları,sana ait olanları düşer aklına.Anlarsın sonra sevdiğin o değilde onda gördüğün sensindir bunca zaman.Bir yabancıda bulduğun farklıları,zıtlıkları,sana ters olanları sevmen mümkün değildir.Senden olanı seversin,sana yakın olanı,sen gibi duranı seversin ve bu yüzden ayrılık zamansız ve acı verici gelir.Başlarda özlersin,yokluğunu hissedersin.Kendinden kopmak yıpratır seni.Yerini yalnızlık alır.Aslen yalnızlık hep orda başucundadır ömür boyu bırakmaz seni fırsat kollar acıyı ve kederi.Yalnız kaldıkça anlarsın kendini ne kadar çok sevdiğini.Kendinle kaldıkça unutursun,alışırsın,sindirirsin ve bir süre sonra sıkılırsın kendinden.
Dışardan bakınca ne kadar bencil,ne kadarda tek kişilik aşk.Senden uzağa düşene dokunmanın mümkantı yoktur,sana yakın olanı uzanıp almaksa çok kolay ve zahmetsizdir.Bu yüzden severiz bize benzeyeni..
Kendimizi çok severiz o kadar çok severiz ki bir an için bizden sıyralına hemen sırtımızı döneriz.Biz insanlar filhakika bencilliğin kusursuz portreleriyiz.
Bu yüzden daimidir yalnızlık,tek kişilik yaşanır aşklar,hayatlar...
tek kişiliktir hayaller içine koydukların senin doğrularındır..
tek kişilik yaşarız sonuna kadar dolu dizgin ve tek kişilik yer ayırtıp yalnız veda ederız...
Bizler Bir tek Kendimizi Severiz...
Yazan:B.S |
|