 Kayıtlı Kullanıcı Girişi |
|
|
Reklam |
|
Haberler |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
Köprü okunuyor. |
|
 |
Baþlýk |
: |
Köprü |
| Kategori |
: |
Hikaye |
| Ekleyen |
: |
thuckmas |
| Eklenme Tarihi |
: |
27.12.2009 |
| Okunma Sayýsý |
: |
291 |
|
|
|
Yazý Ýçeriði |
Sıradan olmayan bir eylül günüydü. Bu mevsimde hava bu kadar güneşli olmazdı. Dışarıda insanlar mutlu ve telaşsız görünüyorlardı... Ama ben katılmadım onlara. Ruhumun derinliklerinde hapsolmuş olan duygularımla baş başa kalmak istedim. Sakin bir limana sığınıp kendimle yüzleşmek, eski korkularımla hesaplaşmak istiyordum ama cevaplanması gereken sorular beni çaresizliğin pençelerine bırakmıştı. Bu soruları yıllardır kendime sormaktaydım ama cevapları bildiğim halde cevaplayamamak beni içinden çıkılmaz bir girdaba soktu. Ne zamandan beri bu girdabın içinde sürükleniyorum bilmiyorum .Belki de bu girdapta sürüklenmeye mecburum...
Şehir meydanındaki köprüye yürüdüm. Yürürken attığım her adım beni karamsarlığa itiyordu sanki. Köprüden atlayacak kadar cesur olsaydım bu köprüye iki günde bir gelmezdim belki de...
İnsanlar bana aldırmadan yanımdan geçerken ağzında yarım bir kemik olan köpek ayaklarımın dibine geldi. Kemiği yere bıraktı, yüzüme baktı... yada ben öyle hissettim belki de istedim. Sonra kemiği ağzından yere bırakıp, geldiği yöne doğru gidiverdi.içimdeki duygular gibi köpek simsiyahtı.ama kendisi hiç bilmiyordu rengini.sadece köpekti o…Yolda yürürken gördüğümüz , önemsemediğimiz bir köpek.Aslında umurunda değildi önemsenmek, saygı görmek. Kendine ait bir dünyası vardı onun… Ben de kendime ait bir dünyam olsun isterdim; daha doğrusu sadece benim olduğum bir dünya olsun isterdim. Bütün sorumluluklarımdan ve duygularımdan sıyrılıp umarsızca kendim ile yaşamak… Korkularım; hayal kırıklıklarım ve acılarım ile tanışmak, onları affetmek isterdim. Ve onları çıkarmak isterdim sadece benim olduğum dünyadan…
Hala sıradan bir ölümlü olduğumun bilinciyle, gülümseyerek gökyüzüne baktım. İki martı dans eder gibi, birbirlerini takip ederek uçuyorlardı içim bir an mutluluk ve huzurla doldu çünkü bir an kendimi onlar gibi özgür ve huzurlu hissettim. Ve işte o an kafamda cevaplanması gereken bir sorunun doğru cevabını buldum. Gözlerim güneşin etkisi ile kamaşırken baktığım dünya artık o kadar zalim ve acımasız değildi. Ama kısa sürdü nedense, sonradan bu dünyaya ait olmadığımı hissettim yeniden. Benim dünyam acımasız ve soğuk olmalı her zamanki gibi diye düşündüm. Mutlu ve huzurlu olmak bana göre değildi. Sadece bana ait olan bir dünyada huzurlu olabilirim ben.
Kim bilir daha kaç kere geleceğim bu köprüye, kim bilir...
|
|
|
|
Köprü Yazýsýna Yapýlan Yorumlar |
|
Bu Yazýya Henüz Yorum Yapýlmamýþ Veya Makale Sahibi Tarafýndan Yorum Onayý Bekleniyor. |
|
|
|
Köprü Makalesine Sizde Yorum Yapmak Ýstermisiniz? |
|
|
|
Amatör Yazarlar, löşe yazarı olan Meliha DOĞU 'nun 2. kitabı, raflarda yerini aldı.
'İmkansız(!) Periler...' kitabından elde edilecek gelirle Artvinli kızlar okutulacak.
Elinizden bırakamayacaksınız!
Yazar Nezih Tavlaş'ın fotoğraf sanatçısı Ara Güler'in hayatını anlattığı''Foto Muhabiri'' adlı kitap yayımlandı.
