Cuma Pazarı sonraları beni hep düşündürmüştür.Ülkemizin her konuda nasıl bir durumda olduğunu, her cuma günü tekrar tekrar anlarım.
Güneş batınca Cuma Pazarı Esnafı sokaktan yavaş yavaş ayrılır.
Ayrılırken, ne kadar arta kalan sebze ,meyve varsa o malum sokakta bırakarak ayrılır.Sokak meyve , sebze çöplüğene döner.
Cuma Pazarı Esnafı ayrıldıktan sonra,Cuma Pazarı Sonrası Esnafı' nın mesaisi başlar.
Kimdir onlar?
Devletimizin bakamadığı,iş bulamadığı,istihtam sağlayamadığı, açlık sınırındaki vatandaşlarımız...
Yarısı çürümüş domates,ezilmiş biber,kurtlu elma,çamurlu maydanos,delikli marul...
Onlarca insan,bu çöpe gidecek sağlıksız sebze ve meyveye benzeyen çöpleri, çocuklarına yedirmek için her cuma günü Cuma Pazarı sonrasında, o sokakta bulunurlar.
Yaklaşık bir saat sonar,onlarda kaybolur...
Sıra Devletimizin asgari ücretle çalıştırdıkları çöpcülere gelmiştir.Sabahlara kadar o sokağı tertemiz ederler.
Ben, Beyazıt Öztürk' ün espirilerine gülerken,onlar bizler daha rahat yaşayabilelim diye sabahlara kadar çalışırlar.Aldıkları maaş ise sadece ve sadece 450 YTL...
Kaç yıl önce Bodrum' da bir Alman ile tanışmıştım.Her yıl Türkiye' ye geldiğini ve her yıl mutlaka iki sefer tatil yaptığını söylemişti."Mesleğiniz ney?" diye sorduğumda, "kepçe operatörüyüm" demişti. 2500 EURO alıyormuş...
Çünkü, Almanya' da ve diğer batı ülkelerinde, beden gücüne ve normal saatlerin dışında çalışanların maaşları farklı oluyormuş...
Ben her cuma bu tür insanlık dramlarını izlerken,o Alman aklıma gelir...
O Almanya aklıma gelir...
HİTLER' i yaşamış Almanya aklıma gelir...
Berlin Duvarı' nı yaşamış Almanya aklıma gelir...
Ve şimdiki durumları...
İki sefer büyük çöküş yaşamış Almanya, şimdi ne durumda?
İkinci cihan harbinde bittiler...
Sonra ikiye ayrıldılar...
Ve tekrar birleştiler...
28 yılda bu duruma geldiler...
Bu medeniyete,bu refaha ulaştılar...
Biz daha ne kadar bekleyeceğiz?
Bizler daha ne kadar o çöpleri yemek zorunda kalacağız?
Bizler ne zaman "insan" yerine konulacağız.
Almanya' nın hayvanlarına verdiği değeri,Türkiye insanlarına veriyor mu?
Değer dememdeki anlamaı yanlış anlamayın.
Adamlar, sokak köpeğinin bilmem kaçıncı aşısını düşünüyor.
Bu topraklarda evine aşı girmeyen,aş girmeyen yüzlerce, binlerce ev var.
Ben her cuma günü,bu tür insanlık dramlarını izlerken, o Alman gelir aklıma...
O Almanya' yı hayal ederim...
İnşallah çocuklarımız etmez bu hayalleri... |
|
Site Menü
Amatör Yazarlar, löşe yazarı olan Meliha DOĞU 'nun 2. kitabı, raflarda yerini aldı.
'İmkansız(!) Periler...' kitabından elde edilecek gelirle Artvinli kızlar okutulacak.
Elinizden bırakamayacaksınız!
Yazar Nezih Tavlaş'ın fotoğraf sanatçısı Ara Güler'in hayatını anlattığı''Foto Muhabiri'' adlı kitap yayımlandı.
