EDA’YA
Bugün 3 aralık dünya özürlüler günü.Senin ve seninle aynı kaderi yaşayanların günü.Senin bundan haberin yok.Olsun ben gene de gününü kutluyorum güzel yeğenim.
Sen ve ikizin doğduğunuz da teyze oldum diye çok sevinmiştim.Derslerin bitmesini iple çekmiş okuldan çıkar çıkmaz sizi görmeye gelmiştim.
Çok tatlı bir bebektin.Beyaz teninle, siyah gözlerinle,masum bakışlarınla( masumiyetin taa doğuştan be Eda’m) kendini fark ettiriyordun kardeşinin yanında.
Bu satırları senin için gözyaşlarımla yazdığımı bilemeyeceksin belki ama ben gene de sana okuyacağım bunları.
Eda, teyze sözcüğünü senin ağzından duymayı ne çok istedim ve istiyorum biliyormusun?
Hiç bana teyze demedin Eda.Diyemedin.
Yıllar geçti büyüdün,serpildin,genç kız oldun.O kadar güzelsin ki Eda, bir bilsen.Ama bilemiyorsun.Sürmeli gözlerinin,ipek saçlarının,alımlı güzelliğinin farkında bile değilsin..Kardeşin her sabah saçlarını tararken seninkileri annen topluyor,bağlıyor.Sen daha bir kere tarayamadın ipek saçlarını,tokalar takamadın kendi elinle saçına.
Fiziğin her türlü kıyafeti giymeye müsait, ama sen hiçbir mağazanın vitrinine bakmadın Eda.
Annen senin yerine bakıyor, alıyor sana çeşit çeşit giysiler ama keşke sen beğenip de alabilseydin.
Boyun boyuma yetişti.Ama biz hiç yan yana gezemedik seninle.Elin elimize mahküm.Hiç özgür olamadın.
Eda; bazan ikizinle gezmeye ya da alışverişe çıkıyoruz ya; inan bana seni de yanım da hissederek dolaşıyorum.Sakın aklına fena bişey getirme olur mu?.O nerdeyse sen de ordasın.Ama öyle ama böyle.
Eda sen bütün ailenin göz bebeğisin biliyorsun değil mi? Biliyorsun biliyorsun.Seni ne kadar sevdiğimizi de biliyorsun.Bil, ne olur bil Eda.Bunu o kadar çok istiyoruz ki.
Seni ve senin gibi özel olan arkadaşlarını da seviyoruz Eda.Hatta uzaktasın ya; burada gördüğüm her engelli de seni görüyorum.
Eda, sene de bir gün değil her gün sizin ve ailelerinizin günü olsun.Senin annenden yani ablamdan yola çıkarak diyorum ki; engellilere anneleri kadar özenli hiç kimse bakamaz.
Sen bir çok kaderdaşına göre şanslısın be Eda. Anan, baban kardeşlerin seni çok seviyor.Hatta; bütün aile de senin yerin başkadır,özeldir. Sen Eda’sın.Sen hepimizin tek sevgilisisin.Sen gözümüzün nuru,gönlümüzün sultanısın.
Aklın erse,dilin dönse;dışarıda size hor bakanları yazmamı da söylerdin bana değil mi?
Boş ver aldırma sen onlara.İnan bana o kendini bilmezlerin sayısı o kadar çok değil.Bu toplumun çoğunluğu sizi seviyor,önemsiyor.Tamam, bazan ölçüyü kaçırıyor olayı acıma boyutunun üst perdesine çektikleri oluyor. Hoş görün artık.Engellilerin acımaya değil rahat yaşayabilecekleri yaşam standartına ihtiyaçları olduğunu anlayacaklardır birgün.Her sağlıklı kişinin birer engelli adayı olduğunu da öğreneceklerdir.
Edacığım,teyzesinin prensesi,seni çoook seviyorum.
|
|