Kayıtlı Kullanıcı Girişi |
|
Reklam |
Haberler |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
karmaşık bir gecenin sonu okunuyor. |
|
 |
Baþlýk |
: |
karmaşık bir gecenin sonu |
| Kategori |
: |
Deneme |
| Ekleyen |
: |
rüzgarıyüzündehissetmek |
| Eklenme Tarihi |
: |
25.09.2008 |
| Okunma Sayýsý |
: |
509 |
|
|
|
Yazý Ýçeriði |
| Karmaşık bir gecenin sonu daha.yine uykusuz gözlerim bir şeyler karalayabilmenin yarışında ellerimle...kendimden daha çok sevebileceğim birini bulmanın hayaliyle kalbimin tüm insanlığa açılması bu ...ne nesnenin güzelliği ne de çoban yıldızının yarattığı güzel manzara...bu sadece arenaya çıkan boğanın suya olan açlığı, bu sadece benim açlığım...bir tarafınız bir şeylere böylesine açsa ve ona yaklaşıp onu hissedemiyorsanız; tıpkı elmayı ısırıp tadını alamamak ya da onun dudaklarını öpüp hissetmemek gibi...işte o zaman sizin için kalabalık içinde yalnızlık dönemi başlamıştır…kalabalık içinde yalnızlık aslında hiç de uzak gelmiyor kulağa, zaten bütün sorun da bu değil mi :kalabalık olmak fakat birlik olamamak,dinlemek fakat anlamamak,bakmak ama görmemek, dokunmak ama hissetmemek… Bir şeyi bu kadar fazla istemek onun senden uzaklaşmasında bir neden midir öyleyse bu tuhaf şey benim yakamı çoktan bırakmış bile…Ya da aslında ben kendimin bile kabullenmediği bir şekilde vazgeçmişim ondan.hayat acı,hayat iyi,hayat kötü,hayat güzel…hayata kılıf biçmek o kadar kolay ki ;çünkü bu hayat dediğimiz şey o kadar farklı duyguyu bünyesinde barındırıyor ve öylesine güzel şeyler içeriyor ki ona sürekli bir kılıf arayışında buluruz kendimizi…ama hayat aslında şuanda sana hissettirdiğinden ibarettir.biz ya hep çok ilerisini görmeyi ya da çok geriyi kafamızda canlandırmayı istediğimizden bir şeyleri başaramayız pek…önümüze kadar gelen duyguları saçma sapan bahanelerle iteriz elimizin tersiyle,belki de hayat bundan bize kapılarını açar,onu yaşamak için başka şeylerden fedakarlık edenleri kucaklar.ya da ben hep öyle olsun istemişimdir… Küçükken her şey ne kadar da basitmiş.Hayat sadece okuldan bir an önce eve koşup yediğimiz yemeklerden sonra dışarıda oynayarak geçireceğimiz zamandan ibaretmiş.ama zaman insana öğretiyor ki aslında hayatın kendisi bir oyun.İsteyerek ya da istemeyerek katıldığımız ve kurallarını kimin belirlediğini bilmediğimiz küçük ama bir o kadar zevkli bir oyun…küçükken elimize ayağımıza bir şeyler batar ya da düşer,hoplar,zıplar bir yerlerimizi incitirdik ama sadece vücudumuz acırdı şimdiyse tüm vücudumuzla beraber bir de içimiz,kalbimiz acıyor…bir yandan bunları yazarken bir yandan da 09:16 yı gösteren saate bakıyorum,yaşamımın belki de bundan sonraki büyük bir kısmını etkileyecek olan o açıklamaya(iyi veya kötü)yaklaşık 14 dakika kalmıştı… hayat aslında bizlere her defasında ve hemen her konuda yeni şanslar tanımıştır fakat biz genelde her şeyi elimizin tersiyle itmeyi seven bir tür olduğumuzdan bunları güzelce geri yollamışızdır…Ama bir gün gelip de dara düştüğümüzde o günleri içtenlikle sevdiğimiz biri ölmüşçesine yad ederiz.Zaten başka bir tesellimiz de yoktur onu yad edip onun üzerinden bir de sahte gelecek kurmaya çalışırız gerçekte hayal bile olmaya muvaffak olamasa da… Ve 09:37 karşıma bakıp istediğim,hem de yıllarca deli gibi istediğim şeyi görünce nasıl da çılgına döndüm.sanki o çocukluk günlerimde dışarıda oynamak için 1saat fazla iznim varmış gibi… |
|
|
 |
karmaşık bir gecenin sonu Yazýsýna Yapýlan Yorumlar |
|
Bu Yazýya Henüz Yorum Yapýlmamýþ Veya Makale Sahibi Tarafýndan Yorum Onayý Bekleniyor. |
|
|
 |
karmaşık bir gecenin sonu Makalesine Sizde Yorum Yapmak Ýstermisiniz? |
|
|
|