Kayıtlı Kullanıcı Girişi |
|
Reklam |
Haberler |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
BOMBA İMHA UZAMNI okunuyor. |
|
 |
Baþlýk |
: |
BOMBA İMHA UZAMNI |
| Kategori |
: |
Hikaye |
| Ekleyen |
: |
tayfa13 |
| Eklenme Tarihi |
: |
02.11.2009 |
| Okunma Sayýsý |
: |
288 |
|
|
|
Yazý Ýçeriði |
Bomba İmha Uzmanı
Huzursuzca uyandı. Sebebini kendisi de bilmiyordu. Birkaç dakika yatağında döndükten sonra geceleyin gördüğü garip rüyalar geldi aklına. Çocuk sesleri ve çocuk çığlıkları karışmıştı birbirine o esrarengiz rüyalarında… Hemen uyuyan çocuklarının yanına koştu. İkisi de gayet sakin bir şekilde uyuyordu. Birkaç öpücük kondurdu yanaklarına ve işe gitmek hazırlanmaya başladı. Evden çıkarken de her zamanki gibi çocuklarını bir daha görmeyecekmişçesine sarıldı.
Koca şehrin tek bayanıydı çalıştığı yerde. Gönülden bağlı olduğu Emniyet Teşkilatının en hassas yerlerinden birisinde, bomba imhada çalışıyordu. Mesai arkadaşları ile artık kardeşten öteydiler. Birçok tehlike atlatmışlardı beraber. Ölümü birlikte hissediyorlardı enselerinde… Arkadaşları onun bomba imhası yapmalarını istemiyor, onun her sırası geldiğinde “sen otur, senin yerine biz gideriz “ diyorlardı. İki çocuk annesi birisini tehlikeye atmak istemiyorlardı.
Yine bir ihbar geldi. Sıra ondaydı. Yine arkadaşları onun gitmesini istemediler. Arkadaşlarının kendisi için ölümü bile göze alıp onu engellemeye çalışmaları onu daha da çok bağlıyordu teşkilatına… “ben çocuk annesiysem sizlerde babasınız, benden farkınız yok” diyerek kalktı ve işe koyuldu.
Şüpheli paketin olduğu yere doğru yol alırken içini bir sıkıntı bastı. Daha önce hiç böyle olmamıştı. Acaba bu işten sağ kurtulamayacak mıydı? Ölüm korkusundan değil de, evlat sevgisindendi galiba içindeki bu endişe. Paketin olduğu yere vardılar. İlk defa insanların bir paketten bu kadar uzak durduğunu fark etti. Sanki ayrı bir gündü bütün bu olanlar… Hiçbir şey alışılmış değildi.
Bomba imha elbiselerini giyerken ayrı bir heyecan kapladı içini. Yavaş yavaş şüpheli paketin yanına doğru gitti. Mavi büyükçe bir çantaydı. Her zaman yaptıkları gibi fünyeyi kurdu. Paketin yanındayken kalbi yerinen fırlayacakmış gibi çarpıyordu. Bir an önce işlemleri bitirip, paketin yanından ayrılmak istiyordu. İşlemleri bitirdi, yavaş yavaş uzaklaşmaya başladı. Ama uzaklaştıkça içindeki sıkıntı da artmaya başladı. Belli bir mesafe uzaklaştıktan sonra arkadaşları fünyeyi patlatacaklardı. Artık fünyenin patlatılma mesafesine geldiğinde kalbi çatlayacak kadar sıkıntı dolmuştu. İstem dışı olarak bir anda geri döndü. Paketin yanına doğru hızlıca koşmaya başladı. Gözleri yaşla dolmuştu. Arkadaşları ne yaptığını anlamaya çalışıyordu. Birden paketin yanında diz çöktü ve elini pakete doğru uzattı.
Elinin pakete ulaşıp açmasıyla birlikte etrafta büyük bir heyecan oluştu. Şaşkın şaşkın bakan insanlar onun intihar etmeye çalıştığını düşünüyordu. İşte ne olduysa bu esnada olmuştu. Zaten yaşlarla dolu gözlerinin yanına birde hıçkırıklar eklenmişti ta yüreğinin derinliklerinden gelen… Ellerini paketin içine soktu, sonra da kafasını… Kimse anlam veremiyordu olanlara… Ve sonra, çantanın içinden büyük bir masumiyetle uyuyan bebeği çıkarttı…
Sonra kendi kendisine dedi:
”Tanrım şükürler olsun sana…”
…Tayfa…
|
|
|
 |
BOMBA İMHA UZAMNI Yazýsýna Yapýlan Yorumlar |
|
Bu Yazýya Henüz Yorum Yapýlmamýþ Veya Makale Sahibi Tarafýndan Yorum Onayý Bekleniyor. |
|
|
 |
BOMBA İMHA UZAMNI Makalesine Sizde Yorum Yapmak Ýstermisiniz? |
|
|
|